Αρνιέμαι, αρνιέμαι, ΑΡΝΙΕΜΑΙ!

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009 3:51 πμ





hasta siempre commandante

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2008 2:32 πμ


ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008 11:12 πμ

%3Blk%3Bjbhjkv.jpgrevolution_fist.jpg

alt

φτηνότερη ενέργεια για τα μονοπώλια, μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια το λαό

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 11:15 μμ



ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με τα μονοπώλια να κάνουν κουμάντο, δεν έχει ελπίδες ο λαός

Η ομιλία της προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ χτες στη Βουλή, στη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ


 

alt

Eurokinissi

Με τις ψήφους της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ «πέρασε» χτες από την Ολομέλεια της Βουλής (με 151 ψήφους υπέρ και 122 κατά) το νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, δηλαδή της τεράστιας υποδομής των δικτύων μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας, εξασφαλίζοντας έτσι φτηνότερη ενέργεια για τα μονοπώλια και καταδικάζοντας σε ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια το λαό. Στο ίδιο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται η τροπολογία που προδιαγράφει το κλείσιμο των «Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων».

 

Ο εισηγητής του ΚΚΕ Χρ. Κατσώτης, αφού τόνισε ότι το νομοσχέδιο φέρει τη σφραγίδα συγκεκριμένης οδηγίας της ΕΕ, επισήμανε ότι είναι ενταγμένο «στη στρατηγική επιλογή των κομμάτων που αποδέχονται ως μονόδρομο την ΕΕ» και ως «ανάπτυξη» την κερδοφορία των μονοπωλίων. Γι' αυτό τόνισε ότι και οι διαφωνίες που εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ για το νομοσχέδιο οφείλονται στο ότι είναι αντίθετος επί της ουσίας με τη μορφή της «απελευθέρωσης» και όχι με την ίδια την «απελευθέρωση» της ενέργειας. Ξεκαθάρισε ότι «όσο τα μέσα παραγωγής θ' ανήκουν στα μονοπώλια, όσο αυτά σχεδιάζουν την ενέργεια, τόσο αυτός ο σχεδιασμός θα υπηρετεί την κερδοφορία τους με θύματα τους εργαζομένους, τα λαϊκά στρώματα, το λαό».

Ακολουθεί ολόκληρη η παρέμβαση της προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, κατά τη χτεσινή συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή.


alt

Icon

***

 

Είναι αυτονόητο ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας δεν μπορεί να συμφωνήσει και θα καταψηφίσει φυσικά κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης που αφορά τη ΔΕΗ ή τα δίκτυα μεταφοράς, όπως επίσης και την τροπολογία της κυβέρνησης για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα.

Οσο μπόρεσα - λίγο δυστυχώς - σήμερα να παρακολουθήσω τη συζήτηση της Βουλής και από την τηλεόραση και εδώ, θα μπορούσα να πω ότι ορισμένα από τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν από τους αντίθετους σε αυτό το νομοσχέδιο θα μπορούσα να τα πω κι εγώ, να τα πούμε κι εμείς.

Θα έλεγα, όμως, ότι όλα αυτά αντιπροσωπεύουν κυριολεκτικά τη μισή αλήθεια. Ξέρετε, όταν μιλάμε για ζητήματα που αφορούν καθαρά το πεδίο της οικονομίας, το πρόβλημα δε λύνεται - αυτό γράφει το τάδε χαρτί, αυτό είπε στο Ζάππειο 1 ο ένας, αυτό είπε το ΠΑΣΟΚ τότε - γιατί οι νόμοι της καπιταλιστικής αγοράς, οι νόμοι της καπιταλιστικής οικονομίας είναι πολύ πιο ισχυροί απ' ό,τι επιθυμεί να πει ο καθένας ως πολιτικό επιχείρημα.

Το «όχι» στην ιδιωτικοποίηση δεν αρκεί

Θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Καταρχήν ακούστηκε ότι πουλιέται δημόσιος πλούτος, λαϊκός πλούτος. Είδα από την τηλεόραση της Βουλής ένα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι πουλιέται λαϊκός πλούτος.

Πείτε ότι η ΔΕΗ μένει 100% στο Δημόσιο και εννοείται και τα συστήματα διανομής. Πείτε ότι διασώζονται τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα και μένουν ως έχουν. Δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά τη δεκαετία του '50, τη δεκαετία του '70, τη δεκαετία του '80, που είχαμε κρατικές - καπιταλιστικές, λέμε εμείς - επιχειρήσεις, οι οποίες μάλιστα ήταν μονοπώλιο, δεν υπήρχε ιδιωτική επιχείρηση αντίστοιχη σε αυτόν τον τομέα, γιατί σε ορισμένους κλάδους υπήρχαν, όπως στην κλωστοϋφαντουργία που υπήρχαν κρατικοποιημένες, αλλά υπήρχαν και ιδιωτικές, εκεί που ήταν μονοπώλιο, ήταν δημόσιος πλούτος, λαϊκός πλούτος; Αισθανόμαστε, δηλαδή, ότι τώρα με την ιδιωτικοποίηση χάσαμε το λαϊκό πλούτο;

Θα μου πείτε, γιατί το λέτε αυτό; Κοιτάξτε να δείτε. Το να πει ένα κόμμα της αντιπολίτευσης «όχι» σε ένα νομοσχέδιο είναι κάτι, όταν αυτό το νομοσχέδιο είναι αντιλαϊκό, ταξικό, αντιδραστικό, βάρβαρο, πείτε ό,τι θέλετε. Καλό είναι το «όχι». Και άλλωστε έχουμε ζήσει ότι όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατά κανόνα - με εξαίρεση τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ή για το ΝΑΤΟ - ψήφιζαν «όχι» στην πρόταση του αντίστοιχου κυβερνητικού κόμματος.

Αρκεί σήμερα να πεις «όχι» στην ιδιωτικοποίηση των δικτύων μεταφοράς για να λύσεις το πρόβλημα από τη σκοπιά των συμφερόντων της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού; Για εμάς είναι καθαρό ότι υπάρχουν «όχι» και «όχι». Υπάρχουν «όχι» τα οποία βοηθάνε το «ναι» στην κυρίαρχη πολιτική. Και με αυτήν την έννοια θα ήθελα, εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, να θυμίσω ορισμένα πράγματα και να πούμε και τη δική μας θέση.

Πλαστή και απατηλή η γραμμή «μνημόνιο - αντιμνημόνιο»

Ας πάρουμε τον τομέα της ενέργειας. Η Συνθήκη του Μάαστριχτ αποτέλεσε - για τους θρησκευόμενους ίσως - την Παλαιά ή την Καινή Διαθήκη - γι' άλλους δεν ξέρω τι - που μιλάει για την απελευθέρωση της αγοράς ή, να το πούμε κι αλλιώς, όπως εμείς το εκτιμήσαμε τότε, την άρση των τελευταίων εμποδίων που υπήρχαν στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων; Καθιερώθηκε τότε ο ελεύθερος συναγωνισμός, δηλαδή ο ελεύθερος ανταγωνισμός, όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρότερο, ανάμεσα στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ανάμεσα στους επιχειρηματικούς ομίλους, να το πούμε κι αλλιώς;

Το 1999 στην Ελλάδα διαμορφώνεται το θεσμικό πλαίσιο πάνω στο οποίο επιτρέπεται η ιδιωτικοποίηση, που μπορεί στην αρχή σε άλλες περιπτώσεις να πήρε τη μορφή πώλησης ενός μέρους των μετοχών μιας κρατικής επιχείρησης και σε άλλη περίπτωση να πήρε τη μορφή άδειας εγκατάστασης επιχειρήσεων. Αυτό συνεχίστηκε το 2001, το 2005 - να μην αναφέρω τα συμβατικά κείμενα - δηλαδή να υπάρχουν επιχειρήσεις είτε παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας είτε πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας, που σημαίνει χονδρέμπορος που μπορεί να κάνει εισαγωγή απ' έξω. Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης - κάποτε ήταν και η Νέα Δημοκρατία αντιπολίτευση - το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ή παλιά και νέα κόμματα, από τη στιγμή που είστε υπέρ, ας πούμε, όλα αυτά ν' ανήκουν στο λαό, όταν όμως δεχτείς την απελευθέρωση αγοράς, όταν δεχτείς την Ευρωπαϊκή Ενωση, έχει τελειώσει το πράγμα, γιατί το ένα φέρνει το άλλο.

Βεβαίως είμαστε αντίθετοι στα δίκτυα διανομής ηλεκτρικής ενέργειας και το καταψηφίζουμε σήμερα, όχι γιατί λύνουμε το πρόβλημα, αλλά γιατί δε θέλουμε τα πράγματα να γίνουν χειρότερα. Είμαστε υποχρεωμένοι κι εμείς. Η μια θέση μας είναι να μη γίνονται τα πράγματα χειρότερα, αλλά δε μένουμε εκεί. Δηλαδή, όταν είναι απελευθερωμένη η αγορά ενέργειας, ποιος μπορεί να πιστέψει το γράμμα του νόμου ότι μπορεί η παραγωγή να είναι ιδιωτική, αλλά η διανομή να είναι κρατική; Εκεί είναι το πρόβλημα;

Μάλιστα, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας προηγήθηκε κατά πολύ άλλων τομέων της οικονομίας. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί αποδεικνύεται ότι η γραμμή μνημόνιο - αντιμνημόνιο είναι πλαστή και απατηλή και είναι επικίνδυνη για το λαό. Τα πλαστά μέσα εδώ στη Βουλή ούτε πρώτη, ούτε τελευταία φορά είναι, αλλά είναι απατηλή για το λαό. Το ότι δηλαδή η κρατική επιχείρηση είναι δημόσιος πλούτος και δημόσια περιουσία είναι απάτη, διότι μέσα στην καπιταλιστική αγορά και το κρατικό μονοπώλιο θα υπηρετεί το βασικό χαρακτηριστικό της αγοράς που είναι η μετοχική επιχείρηση, που είναι το μονοπώλιο, που είναι ο μονοπωλιακός όμιλος, που είναι η μεγάλη καπιταλιστική επιχείρηση, πείτε το όπως θέλετε.

Δηλαδή, πρώτη φορά έχει γίνει συζήτηση στην Ελλάδα για τη ΔΕΗ και την ΠΕΣΙΝΕ; Το 1967 γινόταν αυτή η συζήτηση για τις συμβάσεις της ΔΕΗ. Είναι καινούργια πράγματα; Τώρα τ' ανακαλύψαμε; Δηλαδή, όλα στην Ελλάδα άρχισαν από το μνημόνιο; Βεβαίως στο μνημόνιο εντάχτηκαν όλα εκείνα τα διαρθρωτικά, ταξικά, αντιδραστικά μέτρα που δεν είχαν προχωρήσει πριν, είτε γιατί δίσταζαν οι κυβερνήσεις είτε γιατί στην Ελλάδα δεν είχε εκσυγχρονιστεί ο μηχανισμός είτε γιατί υπήρχε κι ένα κίνημα που αντιδρούσε.

Με την ευκαιρία, επειδή εμάς δε μας αρέσει να χαϊδεύουμε τ' αφτιά: Εχουν ευθύνη οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ - και όχι μόνο, γιατί η ΔΕΗ δεν αφορά μόνο τις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς - για την εξέλιξη των πραγμάτων; Βεβαίως έχουν ευθύνη. Σε καμία περίπτωση δε μοιράζουμε ίδια τις ευθύνες ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, την εκάστοτε κυβέρνηση, τους καπιταλιστές και τους εργαζομένους. Βεβαίως έχουν ευθύνη, διότι η πορεία έστω ιδιωτικοποίησης έχει ξεκινήσει από τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Εχουν ευθύνη αυτοί που πίστεψαν ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι σωτηρία για την Ελλάδα; Εχουν. Είχαν δείγματα οι εργαζόμενοι ότι το πράγμα πάει εκεί που πάει;

Να σας πω εγώ για τη ΔΕΗ: Θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του 1990 - ήταν από τις πρώτες περιοδείες που έκανα ως Γραμματέας και ως βουλευτής - όταν πήγαινα πάνω στην περιοχή του κ. Κουκουλόπουλου, στη ΔΕΗ υπήρχαν οι εργολάβοι, υπήρχε η μαύρη εργασία. Φωνάζαμε τότε εμείς, ουρλιάζαμε. Δε γίνονταν διορισμοί. Γιατί δε γίνονταν προσλήψεις; Γιατί περίσσευε το προσωπικό; Οχι. Γιατί με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που προετοιμάστηκε βέβαια από την ΕΟΚ, αλλά ας το αφήσουμε τώρα αυτό, επρόκειτο ν' ανατραπούν οι εργασιακές σχέσεις. Είχαν στόχευση οι κυβερνήσεις και τα κόμματα, ήξεραν τι τους γίνεται. Ηθελαν να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα. Γιατί σταμάτησαν οι προσλήψεις στις ΔΕΚΟ και στο Δημόσιο πριν την κρίση, στα νοσοκομεία και παντού; Γιατί ήξεραν ότι το πράγμα θα πάει εκεί που πάει και, αντί ν' απολύουν τώρα, για φέτος, έντεκα χιλιάδες που λένε, θα έπρεπε ν' απολύουν είκοσι. Αν και πάλι έντεκα ίσως θα ήταν, γιατί θα υπήρχε και το καθεστώς της συνταξιοδότησης.

Ειλημμένη απόφαση η συγκέντρωση της πολεμικής βιομηχανίας

Για να πάρουμε τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα: Εδώ δεν πρόκειται για ιδιωτικοποίηση, εδώ πρόκειται για κλείσιμο. Εντάξει, η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε. Το πολύ δεκαοχτώ μήνες θα μείνει το στρατιωτικό παραγωγικό κομμάτι. Θα κλείσει. Γιατί; Διότι για μεν την ενέργεια αποφασίστηκε απελευθέρωση αγοράς ενέργειας, που μπορεί να μείνει και μια μικρή ΔΕΗ με τόσο τοις εκατό κρατική συμμετοχή - και τέτοια ποσοστά κρατικής συμμετοχής υπάρχουν σε όλες τις χώρες - αλλά όσον αφορά τα αμυντικά συστήματα, αυτά θα κλείσουν.

Διότι υπάρχει απόφαση, χρόνια πριν - άλλο ότι καθυστέρησε να προχωρήσει σ' όλη την Ευρώπη - για ενιαία παραγωγική - πολεμική λέμε εμείς, άντε να σας κάνω τη χάρη και να πω σήμερα αμυντική - βιομηχανία, η οποία θα είναι μάλιστα και συγκεντρωμένη. Χρόνια τώρα το προσπαθούν.

Γιατί έκαναν τον Ευρωστρατό; Ο Ευρωστρατός δε θα έχει το δικό του εξοπλισμό; Γιατί έγινε ο Ευρωστρατός; Είναι η προετοιμασία της Ευρωπαϊκής Ενωσης για συμμετοχή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, όπως ετοιμάζεται τώρα να κάνει στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία όπως λέγεται, κι επομένως ο Ευρωστρατός πρέπει να έχει το δικό του εξοπλισμό. Και δυστυχώς είναι μια προετοιμασία που δεν προχωράει όσο γρήγορα θα ήθελαν, λόγω ανταγωνισμών και κρίσης, για στρατιωτικές επιχειρήσεις απέναντι σε χώρες που έχουν πρώτες ύλες κ.λπ., αλλά και για στρατιωτικές επιχειρήσεις ενδεχομένως και στο έδαφος της Ευρώπης και ανάμεσα στις ευρωπαϊκές δυνάμεις και οπωσδήποτε για στρατιωτικές επιχειρήσεις επεμβάσεων σε περίπτωση που τα λαϊκά κινήματα αποφασίσουν να επιλέξουν το δικό τους δρόμο ανάπτυξης, που δεν έχει καμία σχέση με τον καπιταλισμό.

Ε, τι να κάνουμε; Δεν πρόκειται ν' αφήσουν παραγωγικές αμυντικές μονάδες - τις λέω αμυντικές, είναι όμως πολεμικές - σε καμία ευρωπαϊκή χώρα. Θα συγκεντρωθούν σε δυο-τρεις. Οπως είναι τα μεγάλα στρατιωτικοβιομηχανικά συμπλέγματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, έτσι θα γίνει και στην Ελλάδα.

Βεβαίως εμείς, επειδή ακριβώς έχουμε υποχρέωση - παίρνοντας υπόψη τη σημερινή κατάσταση, το σημερινό συσχετισμό - ψηφίζουμε «όχι» για να μην υπάρχουν απολύσεις, γιατί στα ΕΑΣ θα υπάρχουν απολύσεις και δε θέλουμε να προστεθούν κι άλλοι απολυμένοι, παρότι δεν έχουμε αυταπάτες. Θέλουμε να κερδίσει έστω λίγο χρόνο ο λαός μέχρι να φτάσει σ' αυτό το επίπεδο επιλογής και κατανόησης που χρειάζεται σήμερα. Και γιατί να διαλυθούν οι παραγωγικές μονάδες; Δεν κερδίζουμε τίποτα, ούτε ο λαός κερδίζει με το να κλείσουν. Αντίθετα, χάνεται τεχνογνωσία, πέρα από την ανεργία.

Είμαστε επίσης ριζικά αντίθετοι στην κατάτμηση. Δε θέλουμε απολύσεις, δε θέλουμε ο κόσμος να είναι στη φτώχεια, δε θέλουμε να μπαίνουν καινούργιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα γιατί τα πράγματα χειροτερεύουν, δε θέλουμε να καταστρέφεται η παραγωγική βάση της χώρας, να χάνεται τεχνογνωσία, να χάνονται μέσα παραγωγής. Με τις καπιταλιστικές σχέσεις είμαστε αντίθετοι. Ούτε με τους ανθρώπους που δουλεύουν στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις, ούτε με τα μηχανήματα είμαστε αντίθετοι. Επίσης, δε θέλουμε ν' ανέβει το ρεύμα.

Το ΚΚΕ είναι υπέρ του «λαϊκού μονοπωλίου»

Οσον αφορά τα δίκτυα υποδομής, ποιος έχει την ευθύνη της συντήρησης της ποιότητάς τους; Εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Μεγάλη Βρετανία γίνονται δικαστήρια ανάμεσα στους παραγωγούς και παρόχους και σ' αυτούς που έχουν τα δίκτυα διανομής, όταν δε συμπίπτουν. Στο Λίβανο, στις 8.00΄ - όποιος έχει τύχει να συνέπεσε εκείνη την ώρα - κλείνουν τα φώτα για μερικά δευτερόλεπτα, γιατί - λέει - είναι ο επόμενος πάροχος που δίνει το φως και μένεις για ένα λεπτό χωρίς φώτα. 'Η ένας πάροχος πέφτει έξω στα κέρδη του και από ένα σημείο και μετά μπορεί να μην έχεις και ρεύμα.

Τέτοια πράγματα τα έχουμε ζήσει σε άλλες χώρες. Στην Ελλάδα υπήρχε μια ορισμένη αντοχή, γιατί υπήρχε κι ένα κίνημα στην Ελλάδα και - να το πω, γιατί έχει και μια σημασία - κι αυτή η κάθετη θέση του ΚΚΕ εμποδίζει μερικούς που θέλουν να κάνουν κριτική να κρατάνε και λίγο τα προσχήματα.

Εν πάση όμως περιπτώσει, για να το ξεκαθαρίσουμε: Εμείς όταν λέμε «στο Δημόσιο», εννοούμε λαϊκή περιουσία. Δεύτερο, δεν εννοούμε να συνυπάρχουν στην αγορά και άλλοι.

Δεν υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός. Είμαστε υπέρ - να το πω - του λαϊκού μονοπωλίου. Τι να κάνουμε; Αυτή είναι η θέση μας. Αυτό δε σημαίνει ότι θ' αδιαφορήσουμε για το σήμερα και ότι δε θα παρεμβαίνουμε στο σήμερα όσο μπορούμε για να παρεμποδίσουμε τα χειρότερα. Δεν κατανοούμε, όμως, τη θέση που θέλει να έχουμε μια δημόσια ΔΕΗ και να την κάνουμε μετά «νικήτρια» μαζί με τους παραγωγούς ή τους παρόχους που θα έρχονται εδώ.

Ας μην πούμε και για μια σειρά από άλλα πράγματα. Τι έγινε με το φυσικό αέριο; Η ΔΕΗ περιορίστηκε. Το φυσικό αέριο το πήραν άλλοι. Και εν πάση περιπτώσει, τώρα θυμηθήκατε ότι το μνημόνιο είναι αυτό που τα έκανε όλα; Το μνημόνιο ήταν η ολοκλήρωση μιας βαρβαρότητας που ξεκίνησε μέσα από διάφορες βαθμίδες. Και αυτή η βαρβαρότητα θα συνεχιστεί και χωρίς μνημόνιο. Δεν υπάρχει θέμα.

Με συγχωρείτε, όταν είχαμε την κρατική ΔΕΗ - και αναφέρομαι ιδιαίτερα στο ΣΥΡΙΖΑ - ποιος έκανε τις έρευνες για το αν έχουμε άλλα ενεργειακά αποθέματα - πετρέλαιο, φυσικό αέριο - σε επτά περιοχές της Ελλάδας; Δεν τις έκαναν οι ιδιώτες; Η κρατική ΔΕΗ έκανε τις έρευνες και τώρα που ιδιωτικοποιείται είναι το πρόβλημα;

Ξαναλέω ότι εμείς δε θέλουμε την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Κι ένα κομμάτι να μείνει στη ΔΕΗ, δε θα ψηφίσουμε να φύγει και αυτό στον ιδιωτικό τομέα. Δε λέω «ή όλα ή τίποτα», αλλά εν πάση περιπτώσει δεν έχει νόημα να λέμε «είπε η Νέα Δημοκρατία αυτό».

Η Νέα Δημοκρατία τι θα πει; Η Νέα Δημοκρατία, ανάλογα με τις εκλογές, όπως κάνουν όλα τα κόμματα που διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία, θα πει ότι «εγώ, ξέρετε, αυτό δε θα το κάνω», και μετά θα βρει δέκα χιλιάδες δικαιολογίες για να το κάνει. Θα πει για την καμένη γη, θα πει εκείνο, θα πει το άλλο.

Η οικονομία καθορίζει την πολιτική

Δεν μπορεί, εμείς τουλάχιστον, να κάνουμε την αντιπαράθεση στη βάση του τι ειπώθηκε προεκλογικά. Και δε θα το κάνουμε αυτό ούτε με την επόμενη κυβέρνηση. Εμείς αποκαλύπτουμε αυτό που λένε ότι θα κάνουν. Δεν παίρνουμε ως δεδομένο την προεκλογική υπόσχεση. Εμείς προτιμάμε ν' αποκαλύψουμε ότι αυτό που λέει προεκλογικά ένα κόμμα, όποιο κι αν είναι αυτό, από τη φύση του δεν αντιστοιχεί στα συμφέροντα του λαού, ανεξαρτήτως των προθέσεων κάθε κόμματος ή του κάθε αρχηγού. Αυτό μας ενδιαφέρει και όχι να λέμε μετά «είπες-ξείπες». Γιατί όλη η αντιπαράθεση αυτή είναι.

Ομως δεν πάει έτσι. Υπάρχει μια κύρια γραμμή και αυτή η κύρια γραμμή καθορίζεται από τα συμφέροντα στο πεδίο της οικονομίας. Ο,τι, λοιπόν, πολιτικές υποσχέσεις και ν' ακούσουμε - εγώ σας λέω καλοπροαίρετες, ουτοπικές, ρομαντικές ή δεν ξέρω τι - κοιτάμε σε ποια οικονομία της Ελλάδας και της Ευρώπης θα λειτουργήσουν αυτές οι υποσχέσεις.

Επομένως, εμάς μας ενδιαφέρει προεκλογικά να λέμε στο λαό «μην το πιστεύεις αυτό, όχι γιατί δε θα το κάνει το κόμμα, αλλά γιατί δεν μπορεί να γίνει αυτό που σου λέει και σε κοροϊδεύει κιόλας» και όχι να κυνηγάμε μετά την κυβέρνηση γι' αυτά που είπε και δεν έκανε. Μ' αυτή την έννοια, η Νέα Δημοκρατία έχει πει πολλά. Για κατώτατους μισθούς έχει πει, και τι δεν έχει πει! Δεν της κάνουμε αυτήν την αντιπολίτευση. Ηταν προδιαγεγραμμένο τι θα κάνει η Νέα Δημοκρατία, αλλά και το ΠΑΣΟΚ.

Επομένως, για να ολοκληρώσω, εμείς θα το καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Και αυτό που νομίζουμε ότι πρέπει να γίνει είναι ο λαός να βγάλει τα συμπεράσματά του. Μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με τα μονοπώλια και τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους να κάνουν κουμάντο στην οικονομία, είτε είναι ελληνική είτε είναι ξένη, σοβαρές ελπίδες δεν έχει ο λαός. Και όταν λέω ότι δεν έχει ελπίδες, δεν εννοώ για να βελτιωθεί η θέση του, αλλά ούτε καν για ν' ανακτήσει ένα μικρό κομμάτι των κεκτημένων του, που για την εποχή μας, δηλαδή για τις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα - με συγχωρείτε - είναι αρκετά ξεπερασμένα.


απο το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 30/1/2014






ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΔ - ΠΑΣΟΚ Προγράμματα ανακύκλωσης κι εκμετάλλευσης των ανέργων

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 8:32 μμ



Εξαγγελίες στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων έκανε χτες ο Αντ. Σαμαράς από το υπουργείο Εργασίας


 

Από παλιότερη κινητοποίηση Επιτροπής Ανέργων έξω από κατάστημα του ΟΑΕΔ
alt

Eurokinissi

Χαρτιά ψευτοκατάρτισης και μαθητείας στους νέους ανέργους, αντί για θέσεις εργασίας με πλήρη δικαιώματα, και προσωρινή κακοπληρωμένη απασχόληση για λίγους μήνες, με επέκταση των γνωστών προγραμμάτων, όπως η «κοινωφελής εργασία», στις οικογένειες που έχουν μείνει χωρίς εισόδημα, υπόσχεται η κυβέρνηση, την ώρα που οι στρατιές των ανέργων συνεχίζουν να μεγαλώνουν, φτάνοντας το 1,4 εκατομμύρια (Οκτώβρης 2013).

 

Τη νέα επιχείρηση παραπλάνησης των ανέργων και των οικογενειών τους ανέλαβε προσωπικά χτες ο Α. Σαμαράς, ο οποίος έσπευσε στο υπουργείο Εργασίας, απ' όπου ανακοίνωσε άλλη μια φουρνιά προγραμμάτων, από αυτά που ευρέως έχουν εφαρμοστεί όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Προγράμματα που όχι μόνο δεν ανέκοψαν την ανεργία - όπως υπόσχονταν όλες οι κυβερνήσεις - αλλά πέτυχαν την παραπέρα υπονόμευση της σταθερής εργασίας, των συλλογικών συμβάσεων και των εργατικών δικαιωμάτων, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις επιχειρήσεις μ' έναν πακτωλό χρήματος. Μάλιστα, το νέο «πακέτο» που προγραμματίζεται ν' απορροφηθεί τη διετία 2014-2015 θα ξεπεράσει το 1,5 δισ. ευρώ, όπως είπε ο πρωθυπουργός, κι εννοείται ότι το μεγαλύτερο μέρος θα καταλήξει απευθείας και πάλι στα ταμεία των μονοπωλιακών ομίλων, είτε ως άμεση είτε ως έμμεση επιδότηση.

Συνολικά οι λεγόμενοι «ωφελούμενοι» (!) που προσωρινά θα ενταχτούν σ' αυτά τα προγράμματα την επόμενη διετία, για να καταλήξουν και πάλι στις στρατιές των ανέργων με τη λήξη τους, θα ξεπεράσουν τις 440.000 άτομα - σύμφωνα με τις πρωθυπουργικές εξαγγελίες. Με αυτόν τον τρόπο, η κυβέρνηση ευελπιστεί ν' «ανακυκλώσει» ένα μεγάλο αριθμό ανέργων, που προσωρινά θα φύγουν από τις λίστες του ΟΑΕΔ, φρενάροντας έτσι τους επίσημους στατιστικούς ρυθμούς της ανεργίας.

Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις θ' αποκτήσουν ζεστό χρήμα, αλλά κυρίως μια μεγάλη μάζα φθηνών κι ευέλικτων εργατικών χεριών, τα οποία θα μπορούν ν' αντικαταστήσουν και παλιούς εργαζομένους με σταθερή εργασία που τους κοστίζουν πιο ακριβά. Ολα αυτά για να υπηρετηθεί «η μακροχρόνια ανάπτυξη με ανταγωνιστικότητα», όπως είπε χτες ο Αντ. Σαμαράς.

Οι «πυλώνες» των προγραμμάτων

Σύμφωνα με τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις, τα προγράμματα αυτά ομαδοποιούνται σε τρεις πυλώνες.

Ο πρώτος θ' απευθύνεται σε 114.000 ανέργους όλων των κατηγοριών, σε προγράμματα όπως: Η «επιταγή εισόδου» για νέους μέχρι 29 ετών, που εξασφαλίζει τζάμπα εργατικά χέρια σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, η επιχορήγηση επιχειρήσεων για να προσλάβουν ανέργους από την ηλικία των 30 ετών και άνω, η επιδότηση της «καινοτόμου επιχειρηματικότητας των νέων», που, ενώ δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μια θέση εργασίας, τους υπόσχονται να τους κάνουν επιχειρηματίες! Πρόκειται για προγράμματα που ήδη έχουν δοκιμαστεί και που πυρήνας τους είναι και παραμένει η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων για προσωρινή απασχόληση ή κατάρτιση.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά το ευρωενωσιακής έμπνευσης πρόγραμμα «Εγγύηση για τη νεολαία» το οποίο στην πράξη μεταφράζεται σε εγγύηση προς τις επιχειρήσεις ν' αποκτήσουν νεανικό εργατικό δυναμικό με το αζημίωτο. Ιδού πώς ο ίδιος ο πρωθυπουργός περιέγραψε το πρόγραμμα αυτό:

«Ο πυλώνας αυτός θα χορηγεί εργασιακή εμπειρία μαζί με κατάρτιση και μαθητεία, όπου χρειάζεται, σε όλους τους νέους μέχρι 24 ετών που δεν εργάζονται πουθενά ή που δε φοιτούν σε κάποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Οι δικαιούχοι αυτού του προγράμματος, που υπολογίζονται σε 240 χιλιάδες, θα έχουν την ευκαιρία: Είτε ν' απασχοληθούν σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση για κάποιο διάστημα, με επιδότηση μεγάλου μέρους του συνολικού μισθού τους και των ασφαλιστικών εισφορών τους, είτε να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους, προκειμένου να βρουν την πρώτη τους δουλειά το συντομότερο, είτε να συνδυάζουν την προσωρινή απασχόληση και κατάρτιση στο χώρο εργασίας με μια δυνατότητα πρόσληψης στη συνέχεια στην εργασία αυτή».

Τη στιγμή δηλαδή που η ανεργία στη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα (15-24) «σπάει κόκαλα» και είναι διπλάσια από το μέσο εθνικό όρο, φτάνοντας το 58%, ο πρωθυπουργός υπόσχεται στους νέους ανέργους κάποια ολιγόμηνη κατάρτιση, «βελτίωση των δεξιοτήτων» τους ή απασχόληση με επιδότηση αδρή της επιχείρησης, ως το «μαγικό τζίνι» που θα τους βγάλει από το αδιέξοδο.

Αυτά, όταν για ένα μεγάλο μέρος από τους άνεργους πτυχιούχους ΑΕΙ και ΤΕΙ και άλλων σχολών αυτό που τους λείπει δεν είναι τα προσόντα, αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας στην οικονομία για την οποία τόσο εύγλωττα περί «ανταγωνιστικότητας» και «ανάπτυξης» μιλάει ο Αντ. Σαμαράς.

Ο τρίτος πυλώνας, που αφορά σύμφωνα με τον πρωθυπουργό 90.000 «δικαιούχους», είναι η επέκταση και την επόμενη διετία του γνωστού προγράμματος της «κοινωφελούς εργασίας», κυρίως στο δημόσιο τομέα και την τοπική διοίκηση, με αμοιβή στο ύψος του βασικού ημερομισθίου, μέσω του οποίου η κυβέρνηση χτυπά τις συλλογικές συμβάσεις που ισχύουν στους χώρους αυτούς, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η λαίλαπα της «διαθεσιμότητας» με στόχο την απόλυση και την ανεργία για χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους.

Κατά συνέπεια, τα προγράμματα που παρουσίασε ο πρωθυπουργός μόνο «ανακούφιση» για τους ανέργους δεν είναι, όπως προκλητικά ισχυρίστηκε. Αντίθετα, στα χνάρια παλιότερων, ανάλογων προγραμμάτων όπως αυτά της περιόδου Σημίτη, την ώρα που απολύουν εργαζομένους από το Δημόσιο και σχεδιάζουν παραπέρα απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, η κυβέρνηση προωθεί προγράμματα ανακύκλωσης των ανέργων με ημερομηνία λήξης, εξασφαλίζοντας και πάλι φθηνό εργατικό δυναμικό για τις επιχειρήσεις και δίνοντας εγγυήσεις για την καπιταλιστική ανάκαμψη που ευαγγελίζεται.

Καραμπινάτη εξαπάτηση

Κατά τα άλλα, ο Αντ. Σαμαράς ανακοίνωσε την απόδοση των συντάξεων σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα μετά το 2015, όταν βέβαια οι συντάξεις έχουν και πάλι μπει στις μυλόπετρες της «δημοσιονομικής σταθερότητας» και οι συνταξιούχοι απειλούνται με νέες μειώσεις.

Εξίσου χωρίς αντίκρυσμα είναι και η ανακοίνωσή του για απόδοση των συντάξεων στους αγρότες στο 62ο έτος, αφού ως προϋπόθεση τίθεται η συμπλήρωση 40 ολόκληρων χρόνων ασφάλισης! Πρόκληση αποτελεί και η χορήγηση του ΕΚΑΣ μόνο στους αναπήρους με αναπηρία άνω του 80%, τη στιγμή που το κόβει στους αναπήρους με μικρότερο ποσοστό, αλλά και απ' όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους κάτω των 65 ετών.

Κοροϊδία είναι και η επέκταση για έναν ακόμα χρόνο της ισχύς των βιβλιαρίων ασθενείας στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ που δεν έχουν 100 ένσημα και στους μακροχρόνια ανέργους, αφού η κυβέρνηση αρνείται να καταργήσει το σχετικό αντεργατικό νόμο που αύξησε τα ένσημα από τα 50 στα 100 ως προϋπόθεση για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ δε δίνει οριστική λύση ούτε για τους ανέργους, τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες ανέργων έχουν χάσει και αυτό το στοιχειώδες δικαίωμα.

 
Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ

Σε ανακοίνωση για τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την ανεργία, το ΠΑΜΕ σημειώνει: «Η ανάκαμψη για την οποία κάνει λόγο ο πρωθυπουργός στις εξαγγελίες της κυβέρνησης για την ανεργία προϋποθέτει πλήρες τσάκισμα της σταθερής και μόνιμης εργασίας, μισθούς στα όρια που προτείνει το ΚΕΠΕ, δηλαδή τζάμπα εργασία για τ' αφεντικά, δουλειά χωρίς δικαιώματα.

Ονομάζουν "ευκαιρία" κι "εργασιακή εμπειρία" το σύγχρονο σκλαβοπάζαρο που στήνουν για μισό εκατομμύριο ανέργους που το σύστημα της εκμετάλλευσης έχει αποβάλει από την παραγωγή. "Αποκατάσταση της αδικίας" δεν είναι οι στρατιές 5μηνων εργαζομένων / ανέργων που θα εισέλθουν στους τόπους δουλειάς και στους κλάδους. Αποκατάσταση της αδικίας θα υπάρξει όταν γκρεμιστεί από τα θεμέλια το σύστημα που γεννά την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την ανεργία. Οπως λέει και ο ποιητής: "...Την άποψή σας, να τη βράσουμε! Η ανεργία, πληγή και παιδεμός του τόπου, θα λείψει μοναχά τη μέρα όπου θα μπείτε εσείς σε ανεργία!".

Το ΠΑΜΕ απευθύνεται στους νέους και στις νέες, στους ανέργους, στο πολυάριθμο εργατικό δυναμικό που θα εναλλάσσεται μεταξύ εργασίας κι ανεργίας ανά 5 μήνες χωρίς δικαιώματα, με κακοπληρωμένη εργασία και ύστερα θα περιμένει τη μεθεπόμενη πανηγυρική προκήρυξη προγράμματος χωρίς να υπάρχει στο ενδιάμεσο άλλη ενίσχυση και βοήθεια.

Η ανεργία δεν είναι ατομική σου ευθύνη, αλλά γέννημα - θρέμμα του συστήματος που ενισχύει με κάθε τρόπο την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, σε κάθε κλάδο. Αξιοποιούν την ανεργία για να χτυπήσουν τις συλλογικές συμβάσεις, να τσακίσουν τον κατώτερο μισθό. Μέσω των προγραμμάτων απασχόλησης ταΐζουν με ζεστό χρήμα τ' αφεντικά, χτυπούν την πλήρη και σταθερή εργασία. Μέσω των όρων εργασίας των προγραμμάτων δυναμώνουν την εκμετάλλευση.

Το εργατικό λαϊκό κίνημα, τα σωματεία, η νεολαία δε θ' ανεχτούν το μέλλον που προετοιμάζουν. Καλούμε τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα σωματεία σε πλήρη ετοιμότητα. Από την πρώτη ώρα στη δουλειά, να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση των εργαζομένων στα προγράμματα. Κανένας εργαζόμενος, με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση, να μη μείνει εκτεθειμένος στην επίθεση».



Απο το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ 30/1/2014







Οταν βήχουν οι καπιταλιστές, πουντιάζουν τα αστικά κόμματα

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 0:24 πμ



«Κατάργηση του κατώτατου μισθού για νέους μέχρι 29 ετών για ένα χρόνο μετά την πρόσληψή τους» (από έκθεση του ΚΕΠΕ).

 


Αυτό είναι που λένε ζήσε το μύθο σου «επί ξυρού ακμής».

Καμιά σχέση με τον Ξηρό. Αυτουνού το σίριαλ της αναζήτησής του καλά κρατεί, όπως και ο κάλπικος καβγάς για το ποιος τον στηρίζει. Οπως κάλπικος είναι και ο καβγάς με αφορμή τις καταθέσεις για τα εξοπλιστικά και το Ταμιευτήριο. Ξάφνου οι οπαδοί της ελεύθερης οικονομίας ανακάλυψαν ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο και σπεύδουν να πετάξουν από πάνω τους τη ρετσινιά του συνένοχου.

Στο μεταξύ, εντείνεται η κινητικότητα στο υπό αναμόρφωση αστικό πολιτικό σύστημα όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές και οι τοπικές εκλογές, πολύ περισσότερο που πυκνώνει η φημολογία και για βουλευτικές εκλογές. «Χείρα βοηθείας» στις διεργασίες στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας - «κεντροαριστεράς» έσπευσε να δώσει ο επικεφαλής των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών, Χ. Σβόμποντα, με τη συμμετοχή του σε διάφορες εκδηλώσεις, όπου ανοιχτά άσκησε πίεση για επιτάχυνση των διαδικασιών ανασυγκρότησης του χώρου.

Διεργασίες που, πέρα από την άμεση εκλογική στόχευση, εξελίσσονται στο φόντο μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης διεθνών ιμπεριαλιστικών οργανισμών για τους τρόπους εξόδου από την κρίση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής περιέχονταν και οι επισημάνσεις των ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, που υποδεικνύουν τη «διαγραφή χρεών», την «κλιμάκωση της οικονομικής προσαρμογής σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, πράγμα που ισοδυναμεί με χαλάρωση της λιτότητας», «ευέλικτα προγράμματα που να ανταποκρίνονται στα ιδιαίτερα οικονομικά δεδομένα των κρατών». Επίσης, «περισσότερο επεκτατική πολιτική στις χώρες χωρίς δημοσιονομικά προβλήματα, όπως η Γερμανία, ώστε το βάρος της προσαρμογής να μην πέφτει μόνο στις υπερχρεωμένες χώρες».

Οι σχετικές διαπιστώσεις είναι προφανές πως είναι συνδεδεμένες με τα παζάρια και τους οξυμένους ανταγωνισμούς που συντελούνται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, ακόμη και μέσα στους κόλπους της ΕΕ.

Ευκαιρίας δοθείσης, αρμόδια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησαν ότι η κρίση είναι «ευρωπαϊκό φαινόμενο που ενισχύθηκε από την κακή αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης». Με αυτό το δεδομένο μιλάνε για ανάγκη συμμαχιών με τις «χώρες του Νότου», δηλαδή με τις κυβερνήσεις τους, καθώς, σύμφωνα με την ανάλυσή τους, το «μόνο που υπόσχονται οι κυρίαρχες δυνάμεις είναι λιτότητα και στασιμότητα για την Ελλάδα και τις υπόλοιπες χώρες του Νότου για τα επόμενα πολλά χρόνια».

Στο μεταξύ, στην ΕΕ συνεχίζονται οι αντιπαραθέσεις σχετικά με το ρόλο της τρόικας και τα μνημόνια, που ταυτόχρονα αξιοποιούνται με στόχο τον αποπροσανατολισμό των εργαζομένων και τον εξωραϊσμό των θεσμών της ΕΕ. Ετσι, εμφανίστηκε να ασκεί «κριτική» στην Κομισιόν και τα άλλα θεσμικά όργανα της ΕΕ, σχετικά με το ρόλο της τρόικας, η Επιτροπή Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου, με εισηγητή τον Ισπανό σοσιαλδημοκράτη Α. Σέρκας, γνωστό από τις περίφημες «Εκθέσεις Σέρκας», το 2005 και το 2013, που προωθούν τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων! Η Επιτροπή της ΕΕ καταλογίζει στην τρόικα παραβίαση της Συνθήκης της Λισαβόνας, συνέχειας της Συνθήκης του Μάαστριχτ, η οποία έθεσε τις βάσεις για τα μνημόνια διαρκείας που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στην ΕΕ.

Εγνοια για τα συμφέροντα του κεφαλαίου

Νέος μπελάς προέκυψε και με το χρέος καθώς η νέα θέση του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει πως «η μεγάλη πλειοψηφία του χρέους, πάνω από το 90%, είναι παραδοσιακό, δημόσιο χρέος των αγορών, δηλαδή των ομολόγων. Εκεί δεν υπάρχει νομική διαδικασία για ν' αμφισβητηθεί». Κι εκείνα τα περί μονομερούς διαγραφής του χρέους που λέγανε; Φούμαρα. Στήθηκε, όμως, μια ψευδο-αντιπαράθεση γύρω από το τι είναι και πόσο «επαχθές» χρέος, στη δίνη της οποίας πέρασε στο ντούκου η βασική παραδοχή του ΣΥΡΙΖΑ ότι ζητά ρύθμιση του χρέους για να εξασφαλίσει πόρους για τους καπιταλιστές.

Η έγνοια διαφόρων δυνάμεων για το πώς θα ξεπεραστεί η κρίση με τη μικρότερη δυνατή ζημιά για το κεφάλαιο εκφράζεται με κάθε ευκαιρία. Στις εργασίες της «Διακοινοβουλευτικής Διάσκεψης για την Οικονομική Διακυβέρνηση στην ΕΕ», που οργάνωσε, στις Βρυξέλλες, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης και ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων, Ν. Χρυσόγελος, εξέφρασαν την αγωνία τους, γιατί η ευρωπαϊκή οικονομία πηγαίνει χειρότερα από την αμερικανική και γιατί η ΕΕ έβαλε το ΔΝΤ στο «παιχνίδι». Αναγόρευσαν τον εαυτό τους και τα κόμματά τους σε γνήσιους «ευρωπαϊστές», γιατί πασχίζουν για την «κοινωνική συνοχή», δηλαδή την υποταγή του λαού στο κεφάλαιο, και την καπιταλιστική ανάπτυξη με άλλο μείγμα αστικής διαχείρισης, που θα τονώσει αποτελεσματικότερα τη μονοπωλιακή κερδοφορία.

Σχολιάζοντας ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γ. Τούσσας επισήμανε ότι «στην ενδοαστική αντιπαράθεση, σχετικά με το μείγμα διαχείρισης της κρίσης και τα διαφορετικά συμφέροντα τμημάτων του κεφαλαίου, κάνουν αναφορά σε δήθεν λάθος "δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή" ανάμεσα σε ΕΕ και ΔΝΤ. Παρόμοιες εκδηλώσεις των πολιτικών εκπροσώπων των μονοπωλίων και του ευρωμονόδρομου θα πυκνώνουν όσο πλησιάζουμε προς τις ευρωεκλογές. Η επιχείρηση αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων είναι σε εξέλιξη σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ, με στόχευση τις ευρωεκλογές του Μάη 2014».

Αλλαγή διαχείρισης;

Οι διάφορες προτάσεις πολιτικών δυνάμεων περί της διαχείρισης της κρίσης δεν είναι άσχετες με το γεγονός ότι στους κόλπους του ελληνικού κεφαλαίου έχει ήδη ενισχυθεί η θέση ότι πρέπει να μπει τέρμα στην «πολιτική λιτότητας», ότι πρέπει να γίνει μια νέα διαπραγμάτευση για το χρέος, ώστε μέρος του λεγόμενου «πρωτογενούς πλεονάσματος» να διατεθεί στην «πραγματική οικονομία» (δηλαδή, στις καπιταλιστικές παραγωγικές επιχειρήσεις), επίσης τίθεται ζήτημα ότι πρέπει να τονωθεί η λαϊκή κατανάλωση και ότι πρέπει να λυθούν ζητήματα αναδιάρθρωσης του τραπεζικού συστήματος ώστε να μπορούν οι τράπεζες να ξαναδανείζουν. Η συζήτηση για επενδύσεις, χρηματοδότηση της παραγωγής, η οποία εδώ και πάνω από δύο χρόνια έχει μπει στην ημερήσια διάταξη από το ΣΕΒ με κριτική σε Ευρωζώνη, Γερμανία, κυβέρνηση, τώρα έχει οξυνθεί στο έπακρο. Με δεδομένο λοιπόν ότι μπαίνουμε σε μια νέα φάση διαχείρισης της κρίσης και προετοιμάζοντας το ενδεχόμενο καπιταλιστικής ανάκαμψης, αλλάζουν οι προτεραιότητες και αυτό επιδρά και στις δύο διαφορετικές προτάσεις διαχείρισης.

Ετσι, τις αντιθέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστικών οργανισμών ορισμένοι προσπαθούν να τις εμφανίσουν ως απόδειξη ότι μπορεί να υπάρξει αλλαγή πολιτικής, δυνατότητα διόρθωσης της ΕΕ από τα μέσα. Λαθροχειρούν, συγκαλύπτοντας ότι πρόκειται για αλλαγές στο μείγμα διαχείρισης, που προβάλλονται από τμήματα του κεφαλαίου κρατών - μελών της ΕΕ τα οποία θεωρούν ότι με τη συνέχιση της λιτότητας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη. Χρειάζεται να διατεθούν χρηματικά κεφάλαια για επενδύσεις και για εξασφάλιση της εργατικής - λαϊκής χειραγώγησης, της στράτευσης των εργαζομένων με το στόχο της ανάκαμψης.

Προεργασία για σταθερές αστικές κυβερνήσεις

Σ' αυτό το πλαίσιο εντείνονται και οι διεργασίες στο πολιτικό σύστημα, με ένα τμήμα της αστικής τάξης να εκφράζει αγωνία για την ανάγκη ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς, κι άλλο τμήμα να προβάλλει την ανάγκη για την αναμόρφωση του πολιτικού χώρου που βρίσκεται «στα δεξιά» της ΝΔ, με στόχο τη διαμόρφωση κομμάτων που θα έχουν εθνικιστική συνθηματολογία και κριτική στάση απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική διαχείρισης στην ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση αυτό που ψάχνουν είναι πώς θα διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις ώστε σταθερές αστικές κυβερνήσεις (βασικά συνεργασίας) να διαχειριστούν τόσο την κρίση όσο και το ενδεχόμενο της ανάκαμψης, να διαπραγματευτούν τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου στο πλαίσιο των συμμαχιών του, ευρωπαϊκών και εξω-ευρωπαϊκών, εξασφαλίζοντας ευρύτερη λαϊκή στήριξη.

Ενόψει εκλογών άρχισε και η μάχη των διλημμάτων: Το δίλημμα είναι «ναι ή όχι στην ΕΕ», ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Για να ολοκληρωθεί η «προσαρμογή», να μην πάνε χαμένες οι θυσίες, να πραγματοποιήσουμε μια «αληθινή αναπτυξιακή επανεκκίνηση», αλλά πάνω στην «υγιή βάση» που εξασφαλίζουν τα «πρωτογενή πλεονάσματα» κ.λπ.

Φαύλος κύκλος, ανταπαντά ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι η συνέχιση της λιτότητας που οδηγεί σε συνέχιση της ύφεσης, διόγκωση του χρέους, παραπέρα διάρρηξη της «κοινωνικής συνοχής». Αρα - κατά την άποψή του - δίλημμα των εκλογών είναι «λιτότητα ή ανάπτυξη», με κρατική στήριξη της ρευστότητας των μονοπωλίων. Σ' αυτή τη γραμμή ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους εργαζόμενους να συμβάλουν στην αλλαγή της ΕΕ από τα μέσα, διαβεβαιώνοντας μάλιστα ότι αυτό είναι εφικτό χωρίς καν να αλλάξουν οι Συνθήκες της ΕΕ.

Με αυτά τα δεδομένα, που αποκαλύπτουν στρατηγική σύμπλευση, δεν είναι παράξενο ότι τελικά η δημόσια αντιπαράθεση των δύο συγκεκριμένων πολιτικών σχηματισμών κυριαρχείται από ερωτήσεις για το ποιος «υιοθετεί» τρομοκράτες και το ποιος «τους άφησε ελεύθερους», αντιπαραθέσεις για το ποιος πιστεύει στο Θεό, και αλληλοκατηγορίες για «ακραίους», «τρομοκράτες», «χουντικούς» κ.λπ. Σπρώχνουν, δηλαδή, κάτω απ' το χαλί όλες τις πτυχές που αναδεικνύουν το κοινό στρατηγικό πλαίσιο ανάμεσα στα δύο κόμματα που διεκδικούν την αστική διακυβέρνηση. Και είναι λογικό παραμονές εκλογών να προσπαθούν να καλύψουν αυτήν τη στρατηγική τους σύμπλευση.

Αλλο το κριτήριο

Για το λαϊκό κίνημα, η κόντρα κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης σηματοδοτεί κατά κύριο λόγο ανέβασμα των τόνων, έτσι ώστε μεγάλες μάζες του λαού να παραμείνουν εγκλωβισμένες σε μια - κάλπικη για το λαό, ουσιαστική για το κεφάλαιο - αντιπαράθεση για το ποιας μορφής διαχείριση είναι προτιμότερη. Η προβολή από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ του ισχυρισμού ότι άλλοι πολιτικοί συσχετισμοί οδηγούν σε άλλη, φιλολαϊκή Ευρωπαϊκή Ενωση και οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ βάζει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, είναι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος.

Κριτήριο για το λαϊκό κίνημα παραμένει κάθε πράξη που συμβάλλει στην ανασύνταξη του κινήματος, οδηγεί στη συγκρότηση της Λαϊκής Συμμαχίας των κοινωνικών δυνάμεων που έχουν συμφέρον να παλέψουν σε αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Με αυτό το κριτήριο θα πρέπει να ενισχυθεί ολόπλευρα το ΚΚΕ.


Απο τον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της Κυριακης 26 Γενάρη 2014







ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΑΗ 2014

Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014 11:03 μμ


alt

 

 

 Εργατοϋπάλληλοι, βιοπαλαιστές αυτοαπασχολούμενοι, φτωχοί αγρότες, νέες και νέοι, συνταξιούχοι,

 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ

Ο δρόμος της είναι η συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Πάρτε μέρος στη μάχη των ευρωεκλογών, ψηφίζοντας με αποφασιστικότητα το ΚΚΕ.

Βοηθήστε όλοι άμεσα να αναγεννηθεί μια ορμητική εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση που θα συμβάλει στον αγώνα, για να αναχαιτιστεί η αντιλαϊκή επίθεση, τα απανωτά αντιλαϊκά μέτρα, για να ανοίξει ο μόνος δρόμος που μπορεί να διασφαλίσει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Εγγύηση για τα δικά σας συμφέροντα είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ, που παλεύει με επίκεντρο τα μεγάλα και οξυμένα προβλήματα για την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, τη Λαϊκή Συμμαχία, ανοίγει το δρόμο για την οικονομία προς όφελος του λαού, με τη δική του εξουσία.

Τώρα! Γνωρίζετε καλύτερα ότι ο ελληνικός λαός είναι που ζημιώθηκε από τη μείωση της εκλογικής δύναμης του ΚΚΕ τον Ιούνη του 2012, ζημιώθηκε από τη στήριξη που πρόσφερε στα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου.

Τώρα! Εχετε πείρα, να μην επιτρέψετε, για μια ακόμα φορά, την αρπαγή της ψήφου σας, κάτω από τρομοκρατικά διλήμματα, κάτω από τη λογική του «μικρότερου κακού», που τελικά κάθε φορά γίνεται σκαλοπάτι για το μεγαλύτερο κακό.

Τώρα, ξέρετε ότι τα προηγούμενα χρόνια η ΕΕ έπαιρνε αντιλαϊκές αποφάσεις που υπέγραψαν όλες οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών, κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές, με τη συμμετοχή και κομμάτων που ανήκουν στο «Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς», όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το ΚΚΕ απευθύνεται σε όλους αυτούς που ξέρουν ότι οι αποφάσεις για ιδιωτικοποιήσεις, π.χ. στη ΔΕΗ, στον ΟΤΕ, κ.α., πήγαν χέρι - χέρι με:

  • την κατάργηση λαϊκών κατακτήσεων,
  • την αλλαγή των εργασιακών σχέσεων,
  • τη μεγάλη ανεργία,
  • την ταχύτερη είσοδο στην Ελλάδα ευρωπαϊκών και άλλων μονοπωλιακών ομίλων από όλες τις ηπείρους,
  • την εξαγωγή κεφαλαίου, μεταφορά βιομηχανικής παραγωγής Ελλήνων επιχειρηματιών εκτός Ελλάδας.

Το ΚΚΕ απευθύνεται σ' αυτούς που σήμερα βλέπουν πού οδήγησε η βασική κατεύθυνση της ΕΕ για «ελευθερία κίνησης», δηλαδή κατάργηση περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίου και εμπορευμάτων:

Το αποτέλεσμα είναι η παρατεταμένη κρίση και συρρίκνωση σε βασικούς κλάδους της εγχώριας μεταποίησης, όπως η κλωστοϋφαντουργία και τα ναυπηγεία.

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ!

Με το ΚΚΕ δυνατό ενισχύετε την αναγκαία ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, τη Λαϊκή Συμμαχία για πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στην ΕΕ και στα κόμματα του ευρωμονόδρομου.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ - ΤΗ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ - ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙ-ΣΤΗΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΕ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ.

Στις ευρωεκλογές, όπως και στις βουλευτικές, το ζητούμενο είναι να τιμωρηθεί ο πυρήνας της πολιτικής και της δράσης των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η επιλογή τους υπέρ των μονοπωλίων, υπέρ του μονόδρομου της ΕΕ. Δε συνιστά πραγματική τιμωρία, πολύ περισσότερο βήμα αντίστασης, η μετακίνηση από ένα κόμμα του ευρωμονόδρομου σε άλλο, π.χ. από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ που εξαπατά το λαό ότι η ΕΕ, από τα μέσα και από τα πάνω με τις διαπραγματεύσεις και τάχα καλύτερες συμμαχίες, θα μετατραπεί σε «Ευρωπαϊκή Ενωση των λαών».

Το ζητούμενο των εκλογών είναι να τιμωρηθούν όλοι εκείνοι, που, με ψέματα και τρομοκρατία, διέδωσαν ότι μπορεί να υπάρξει φιλολαϊκή ανάπτυξη για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της Ευρώπης μέσα στην ΕΕ.

Απατηλή και χαμένη για το λαϊκό συμφέρον είναι η ψήφος στα κόμματα που χρόνια καλλιέργησαν την ευρωλαγνεία και τώρα που η ΕΕ αποκαλύφθηκε στα μάτια του ελληνικού και άλλων λαών, τώρα κάνουν κριτική στην τρόικα, στην Μέρκελ, εμφανίζονται ως ευρωσκεπτικιστές και υπέρ της δραχμής, του μάρκου, του φράγκου, της λιρέτας ή λένε ότι μπορεί να «επανιδρυθεί» η ΕΕ με «νέα συνθήκη», με «νέες αρχές».

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Τώρα, έχετε αρκετή εμπειρία, για να μην παγιδευτείτε στα κόμματα που λένε ότι δήθεν η ΕΕ «παραβιάζει τις αρχές και τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκε». Από το 1957 μέχρι σήμερα και όσο υπάρχει η ΕΕ, είτε διασπαστεί σε ένωση του βορρά ή του νότου, είτε γίνει ομοσπονδία, είτε συνομοσπονδία θα είναι ιμπεριαλιστική ένωση, κατά των λαών, της νεολαίας.

Η ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΜΕ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΕ, ΣΤΗΝ ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τρομοκρατούν με το ψευτοδίλημμα «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην Ευρώπη».

Τα άλλα κόμματα, με όποιες διαφορές έχουν μεταξύ τους, εξαπατούν με τη θέση ότι η ΕΕ μπορεί να μετεξελιχθεί σε ένωση των λαών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της θέσης του ως αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης συνειδητής εξαπάτησης.

Ευθύνη έχουν τα κόμματα του λεγόμενου «αντιμνημονιακού τόξου», του «αντιμερκελισμού», της αντινεοφιλελεύθερης και αντιτραπεζικής εκδοχής της ΕΕ και της Ευρωζώνης, τα κόμματα που κατακρίνουν μόνο τη Γερμανία, γιατί έτσι συγκαλύπτουν την ουσιαστική τους στήριξη στην ΕΕ του κεφαλαίου, των μονοπωλίων.

Το Μνημόνιο ήταν η εξειδίκευση της γενικής πολιτικής της ΕΕ σε συνθήκες κρίσης στην Ελλάδα, επομένως η εναντίωση στο Μνημόνιο πρέπει να είναι εναντίωση στην ΕΕ και στη στρατηγική της ΕΟΚ από την ίδρυσή της το 1957, από τη μετεξέλιξή της σε ΕΕ το 1992.

Τα σημερινά προβλήματα στα κράτη - μέλη της ΕΕ, στο σύνολο της ΕΕ, δεν είναι γενικά προβλήματα της Ευρώπης ως ηπείρου, αλλά προβλήματα της καπιταλιστικής Ευρώπης, της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικής συμμαχίας.

Γι' αυτό, η θέση υπέρ της συμμετοχής της Ελλάδας στην ΕΕ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΕΥΡΩΠΑΪΚΗ, ΓΙΑΤΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

Το ΚΚΕ δύο φορές, στις πιο κρίσιμες στιγμές, πήρε τη μόνη σωστή θέση, με το «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ», με το «ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ», με τη συνεπή θέση για ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ.

Σε αυτήν τη βάση, οργάνωσε και στήριξε αγώνες με συγκεκριμένα αιτήματα, προκειμένου να δυσκολέψει την εφαρμογή των κοινοτικών αποφάσεων. Και σήμερα παραμένει η μόνη δύναμη με καθαρή θέση: ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ.

ΓΙ' ΑΥΤΟ Ο ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ.

Μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή στο «λάκκο των λεόντων», ο κάθε λαός είναι ΜΟΝΟΣ του. Ο ελληνικός λαός είναι μόνος, αντιμέτωπος με τα θηρία που τον κατασπαράζουν. Στην πάλη για την αποδέσμευση οι λαοί πραγματικά θα ενώνονται, δε θα είναι μόνοι τους, ο ελληνικός λαός και τα παιδιά του θα έχουν συμμάχους.

ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ Η ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΣΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ, ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΣΥΓΚΥΡΙΑΚΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΤΟΠΙΟΥ Η ΞΕΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.

Τα τελευταία χρόνια, λόγω της οικονομικής κρίσης, λόγω των ανακατατάξεων στη θέση των καπιταλιστικών κρατών στο διεθνή ανταγωνισμό, ενισχύθηκε η ανισομετρία μέσα στην ΕΕ, εμφανίστηκαν αστικές δυνάμεις που αμφισβητούν τη δυνατότητα συνοχής της.

Αυτός ο «ευρωσκεπτικισμός», αυτοί οι ψίθυροι για έξοδο από την ΟΝΕ εκφράζουν συντηρητικές, οπισθοδρομικές και αντιδραστικές απόψεις που υπηρετούν τον εθνικισμό της αστικής τάξης, την αναζήτηση ή αναδιάταξη των συμμάχων της ή εκφράζουν ουτοπικές θέσεις ότι η ΕΕ μπορεί να αναδομηθεί με άλλου τύπου σύμβαση, που θα εξασφαλίζει αναδιανομή προς όφελος των ασθενέστερων οικονομιών και των λαϊκών δυνάμεων.

Η ΕΕ είναι κόλαση για όλους τους λαούς της
  • Η αλήθεια είναι ότι τα αντιλαϊκά μέτρα αφορούν την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα όλων των χωρών, ανεξάρτητα από μνημόνια και χρέη.
  • Σε άλλες χώρες πάρθηκαν στη 10ετία του '90 και σε άλλες στη 10ετία του 2000, σε άλλες μαζεμένα με τη μορφή «σοκ», όπως στην Ελλάδα σε συνθήκες κρίσης, σε άλλες σταδιακά, όπως στην ίδια τη Γερμανία.
  • Βέβαια, υπάρχουν διαφορές από χώρα σε χώρα ως προς τις εργατικές κατακτήσεις, τις κοινωνικές ανάγκες, το ύψος της ανεργίας. Αυτό συμβαίνει όχι γιατί στην Ελλάδα εφαρμόστηκε μια όχι καλά επιλεγμένη πολιτική, αλλά γιατί η αφετηρία της ήταν σε χειρότερη θέση μέσα στην Ευρωζώνη.
  • Για παράδειγμα, η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) είναι η γενική πολιτική που έχει ως στόχο να συγκεντρώσει την αγροτική παραγωγή και τη γη σε λιγότερα χέρια. Εγινε, όμως, πιο επώδυνη στις χώρες που είχαν ακόμα πολυάριθμο το τμήμα των μικροπαραγωγών.
  • Η τάση συρρίκνωσης εργατικού - λαϊκού εισοδήματος και κοινωνικών παροχών είναι γενική για όλους τους λαούς της ΕΕ.
  • Η σήψη της ΕΕ ως ιμπεριαλιστικής φαίνεται και από το γεγονός ότι σε όλα τα κράτη - μέλη της εμφανίζονται και πολλαπλασιάζονται τα σκάνδαλα, η διαφθορά.
  • Η ΕΕ, με τα περισσότερα κράτη - μέλη της ταυτόχρονα να είναι και μέλη του ΝΑΤΟ, οργανώνει τον πόλεμο με οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά μέσα, διεξήγαγε πόλεμο στο έδαφος της Ευρώπης, συμμετέχει στους σχεδιασμούς επέμβασης σε Ασία, Αφρική, σήμερα στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, πάει χέρι - χέρι με τις ΗΠΑ στον αντικομμουνισμό και στην αντιμετώπιση του κινήματος με την τρομο - νομοθεσία.
  • Ο ευρωμονόδρομος καμιά εγγύηση δεν παρέχει στην εδαφική κυριαρχία. Η Κύπρος μπήκε στην ΕΕ -με απόφαση και των Κύπριων κομμουνιστών- με κύρια επιδίωξη να λυθεί το Κυπριακό. Η ΕΕ, αντίθετα, στήριξε το «σχέδιο» Ανάν», συνεχίζει να στηρίζει την πολιτική που οδηγεί σε διχοτόμηση. Επίσης, η ΕΕ ούτε στο ελάχιστο δεν αντιμετώπισε τις παραβιάσεις στο Αιγαίο από την Τουρκία, η οποία διαπραγματεύεται την ένταξή της.
  • Η συμμετοχή Κομμουνιστικών Κομμάτων σε κυβερνήσεις κρατών - μελών της όχι μόνο δε συνέβαλε στην ειρήνη και στο σεβασμό της λαϊκής θέλησης, αλλά ενσωματώθηκαν και στήριξαν αποφάσεις πολεμικής επέμβασης. Το παράδειγμα της Κύπρου, με τη συμμετοχή του ΑΚΕΛ στη διακυβέρνηση, είναι χαρακτηριστικό της ουτοπίας ότι έτσι μπορεί να αναχαιτιστεί η κρίση ή να γίνει φιλολαϊκή η διαχείρισή της.
  • Αντικειμενικά, η πολιτική της ένταξης στην ΕΕ οδηγεί στην ενσωμάτωση και τελικά στην αντιδραστικοποίηση των κομμάτων που την υποστήριξαν.

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ. ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΣΦΗΚΟΦΩΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ! ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ.

Στην ΕΕ ούτε υπήρξαν ούτε μπορούν να υπάρξουν ισότιμες σχέσεις ανάμεσα στα κράτη - μέλη της, αφού η αλληλεγγύη μεταξύ των μονοπωλίων αφορά μόνο στη συμφωνία οικονομικής - κοινωνικής επίθεσης στους λαούς.

Το ΚΚΕ έγκαιρα αποκάλυψε ότι δεν μπορεί να υπάρξει σύγκλιση για τους λαούς με παρεμβάσεις από τα πάνω, αλλά κατάργηση της ΕΕ για όλους τους λαούς με το δικό τους αγώνα.

Στο εσωτερικό της ΕΕ βασιλεύει η ανισόμετρη ανάπτυξη, ο ανταγωνισμός, οι ανισότιμες σχέσεις των κρατών.

Η βαθιά οικονομική κρίση συνέβαλε στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων μέσα στον ηγετικό σκληρό πυρήνα της ΕΕ, υπέρ της Γερμανίας και σε βάρος της Γαλλίας και της Ιταλίας. Ετσι, οξύνονται παραπέρα οι ανταγωνισμοί τους. Πάνω στο έδαφος αυτών των αντιθέσεων, οξύνεται και η διαπάλη για την κατανομή των συνεπειών της οικονομικής κρίσης μεταξύ των κρατών της Ευρωζώνης, η διαπάλη για τη συνταγή διαχείρισης της κρίσης.

Οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Ιταλίας πιέζουν τη Γερμανία να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος για τη διαχείριση του χρέους των υπερχρεωμένων κρατών της Ευρωζώνης και για να περιορίσει τα εμπορικά της πλεονάσματα.

Αυτή η διαπάλη, σε καμιά περίπτωση, δε γίνεται για τα συμφέροντα των λαϊκών δυνάμεων, δεν αφορά τους λαούς είτε των ισχυρότερων είτε των πιο αδύναμων καπιταλιστικών οικονομιών.

Αναζητούνται συμβιβασμοί ανάμεσα στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη, αλλά κανένας συμβιβασμός, που πάντα θα είναι προσωρινός, δεν μπορεί να αποτρέψει την υλοποίηση αντιλαϊκών μέτρων, την περιοδική εκδήλωση κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και τις επιπτώσεις της ανισόμετρης ανάπτυξης.

Τα επόμενα χρόνια θα φανούν πιο καθαρά οι δυσκολίες των καπιταλιστικών κρατών της Ευρώπης, που συμμετέχουν στην ΕΕ, να αντιμετωπίσουν την κρίση, την αναιμική ανάπτυξη, τις μεταξύ τους ανισότιμες σχέσεις και ανταγωνισμούς.

Τώρα, λοιπόν, πρέπει οι λαοί να παρέμβουν, για να μην επιτρέψουν εναλλακτικά σχέδια, που θα δώσουν ανάσα ζωής και χρονικό περιθώριο να συνεχίσει η ΕΕ την ορμητική επίθεσή της στην εργατική τάξη, στους εργαζομένους. Να μην μπλεχτούν οι λαοί σε ανταγωνισμούς, που μπορεί να φέρουν πιο κοντά παλιούς και νέους τοπικούς πολέμους είτε στο έδαφος της Ευρώπης είτε στον ευρύτερο χώρο.

ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΣΤΟ ΚΚΕ ΑΠΟΡΡΙΨΤΕ ΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ

Ολα τα κόμματα, άλλα ένθερμα, άλλα με ορισμένη κριτική, υιοθέτησαν τη λογική του μονόδρομου της ΕΕ, ήδη από την ίδρυσή της ως ΕΟΚ, από την ΕΡΕ και την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΟΥ, προδρόμους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αντίστοιχα, ως το «ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ» και το ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, προδρόμους του ΣΥΡΙΖΑ. Κορόιδεψαν το λαό με την ΟΝΕ και την απάτη της σύγκλισης των επιπέδων ανάπτυξης, τιμών, μισθών, κοινωνικών κατακτήσεων.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα που σήμερα τρομοκρατούν ότι η έξοδος από την ΕΕ θα είναι τραγωδία για τους εργατοϋπάλληλους, τα λαϊκά τμήματα των μεσαίων στρωμάτων, κρύβουν την αλήθεια:

Δεν υπάρχει απόφαση και οδηγία της ΕΕ που δεν οδήγησαν στη συγκέντρωση του πλούτου, δηλαδή του κεφαλαίου, στην αρπαγή κατακτήσεων, στην καταστροφή αγροτών, αυτοαπασχολούμενων χωρίς καμία άλλη προοπτική εργασίας. ΤΩΡΑ, ήρθε η ώρα να τιμωρηθούν όχι μόνο για το σήμερα, αλλά και για τη στάση τους στο παρελθόν.

Οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν ανησυχούν για το ενδεχόμενο κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα, κάθε εργαζόμενος που σκέπτεται ριζοσπαστικά μπορεί να διακρίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλιώς μιλά στη Βουλή, με τρόπο που να δημιουργεί εντυπώσεις στο λαό ότι έχει πολιτική δήθεν με ριζική διαφορά από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, κι αλλιώς μιλά στα διεθνή φόρα, που δίνει εξετάσεις στα μονοπώλια και φαίνεται ότι παίρνει «καλό» βαθμό.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες αυταπάτες! Καμιά διαπραγμάτευση, καμιά εναλλαγή στην κυβέρνηση σε κάποια κράτη - μέλη, καμιά αλλαγή προέδρου στην Κομισιόν δεν μπορεί να αλλάξει τον αντιδραστικό - αντιλαϊκό χαρακτήρα της ΕΕ, γιατί αυτή ιδρύθηκε και λειτουργεί για να θωρακίσει τα συμφέροντα των μονοπωλίων σε βάρος των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Ο ευρωμονόδρομος, στον οποίο υποκλίνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, σημαίνει και αποδοχή των δεσμεύσεων της ΕΕ, υποταγή στο στόχο της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων, που οδηγεί τελικά σε νέες θυσίες των εργατικών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ δε δεσμεύεται, στην περίπτωση που γίνει κυβέρνηση, ούτε καν για αναπλήρωση των απωλειών του λαού τα τελευταία χρόνια, ενώ την ίδια ώρα δεσμεύεται ότι θα δώσει νέες κρατικές ενισχύσεις, κρατικό χρήμα, στους δήθεν «υγιείς επιχειρηματίες» που ...σέβονται τη νομοθεσία!

Οι διεθνείς σύμμαχοι και τα στηρίγματα που επικαλείται, οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Μεσογειακού Νότου, είναι εχθροί του λαού, ισοπεδώνουν τα λαϊκά δικαιώματα στις χώρες τους, όπως και η γερμανική κυβέρνηση.

Νέοι και νέες,

Εργατοϋπάλληλοι, φτωχοί αγρότες και αυτοαπασχολούμενοι,

ΕΧΕΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ!

Είναι παγίδα ότι υπάρχει φιλολαϊκή διαχείριση της κρίσης, φιλολαϊκή έξοδος από την Ευρωζώνη κατά τα πρότυπα της Αργεντινής, της Ιαπωνίας κ.λπ., δηλαδή χωρίς σύγκρουση με τα μονοπώλια, εγχώρια και ξένα, ευρωενωσιακά, αμερικανικά, ασιατικά και οτιδήποτε άλλο.

Μην πέσετε στην παγίδα των δήθεν «επαναστατικών», «ανατρεπτικών», «αριστερών» κομμάτων και ομάδων που σας τάζουν καλύτερες μέρες, με έξοδο από την Ευρωζώνη, με αλλαγή νομίσματος, με έξοδο από την ΕΕ, ενώ θα παραμένουν στην εξουσία οι μονοπωλιακοί όμιλοι, η πλουτοκρατία.

Η αλήθεια είναι ότι και οι λαοί της Αργεντινής, της Ιαπωνίας, που οι κυβερνήσεις τους διαχειρίστηκαν αλλιώς τα χρέη και την κρίση, έχουν υποστεί απώλειες και συνεχίζεται αυτή η επιδείνωση.

Η γραμμή αυτή οδηγεί σε νέα αδιέξοδα το κίνημα, το λαό, σε καμιά περίπτωση δεν οδηγεί σε νικηφόρα προοπτική, γιατί η οικονομία θα συνεχίζει να λειτουργεί με κίνητρο το κέρδος, τον ανταγωνισμό, τις αγορές χρήματος, θα συνεχίσει η συγκέντρωση της παραγωγής σε λιγότερα χέρια.

Θα ζητηθούν νέες θυσίες από το λαό, για να διασφαλιστεί η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, για να επιτευχθεί η καπιταλιστική ανάκαμψη. Η πραγματικότητα της επιδείνωσης της ζωής πλατιών λαϊκών στρωμάτων εκτός Ευρωζώνης και ΕΕ, σε κράτη της Ευρώπης, στις ΗΠΑ, στη Βραζιλία, στην Αργεντινή υπογραμμίζει αυτήν την αναμφισβήτητη αλήθεια.

Τέτοιες θέσεις, όπως οι παραπάνω, προωθούν ορισμένες πρώην συνιστώσες και σημερινά «ρεύματα» του ΣΥΡΙΖΑ, το «σχέδιο Β» του Αλαβάνου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και αστικές πολιτικές δυνάμεις σε άλλες χώρες της ΕΕ. Αυτές οι θέσεις δεν είναι ούτε αριστερές, ούτε προοδευτικές, ούτε ριζοσπαστικές.

Είναι αυταπάτη σήμερα, μετά από τόση εμπειρία, η σκέψη και μόνο ότι μπορεί να γίνει «σκαλοπάτι» για τη ριζική αλλαγή της κατάστασης η «έξοδος από το ευρώ», η «σκέτη αποδέσμευση», χωρίς άλλες προϋποθέσεις, χωρίς ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα και στρατηγική σύγκρουσης, χωρίς το κυριότερο: Την πάλη για να περάσουν τα εργαλεία της ανάπτυξης, της οικονομίας, στα χέρια της εργατικής τάξης, του λαού, στη δική του εξουσία.

Είναι πολιτική που αποσυνδέει την αντιπαράθεση με την ΕΕ από την πάλη ενάντια στην εξουσία των μονοπωλίων, αφήνει στο απυρόβλητο την εγχώρια καπιταλιστική τάξη που καθοδηγεί την αντιλαϊκή επίθεση.

Γυρίστε την πλάτη, απομονώστε τους νεοναζιστές, τα ακροδεξιά αποβράσματα, τον εθνικισμό και το ρατσισμό, που στρέφονται ενάντια στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, στη νεολαία.

Η Χρυσή Αυγή είναι γέννημα του συστήματος, μαντρόσκυλο του καπιταλισμού, που το χρησιμοποιεί κατά του λαού.

Υπηρετεί τα συμφέροντα των εφοπλιστών, άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, στηρίζεται από αυτούς. Με μοχλό το μεταναστευτικό και αξιοποιώντας το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας, επιδιώκει να τσακίσει το κίνημα, να δηλητηριάσει τις εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις με τον αντικομμουνισμό και το ρατσισμό. Η Χρυσή Αυγή, όπως κάθε ναζιστικό - φασιστικό κόμμα, έχει κάνει τη δημαγωγία επιστήμη.

Δημαγωγεί απέναντι στην ΕΕ, υποστηρίζοντας δήθεν μια «εθνικά ισότιμη συμμετοχή» της Ελλάδας, προκειμένου να συγκαλύψει την εγκληματική φύση της, την υποστήριξη της μεγαλοεργοδοσίας, τα δουλεμπορικά κυκλώματα στα οποία συμμετέχει, που ρίχνουν τους μισθούς, εξαφανίζουν στοιχειώδη δικαιώματα, ακυρώνουν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Συγκαλύπτει την αντιδραστική της φύση πετώντας ένα κομμάτι ψωμί για να διατηρούνται μόνιμα λαϊκές δυνάμεις στη φτώχεια.

Δημαγωγεί για οικονομικά σκάνδαλα ή για το ύψος των βουλευτικών μισθών και συντάξεων, γιατί στρώνει το έδαφος, με τη λαϊκή στήριξη, να περάσει η καπιταλιστική εξουσία σε πιο συγκεντρωτική και τρομοκρατική μορφή, όταν το χρειαστεί, να έχει τα χέρια λυμένα στη βία κατά του εργατικού - λαϊκού κινήματος, κατά του ΚΚΕ.

Οποιος λαϊκός άνθρωπος πιστεύει ότι με ψήφο στη Χρυσή Αυγή τιμωρεί τη σαπίλα και τη δια-φθορά κάνει μεγάλο λάθος. Δυναμώνει το μηχανισμό που τα γεννάει. Δυναμώνει μια συμμορία που τη βρίσκει μπροστά του ως εχθρό των λαϊκών διεκδικήσεων.

ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΚΚΕ ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ.

ΣΠΑΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ, ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

Γιατί, παρά τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης, παλεύει με πίστη στη δύναμη της εργατικής τάξης, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος. Διαθέτει όλες τις δυνάμεις του στον αγώνα για την οργάνωση της εργατικής - λαϊκής πάλης στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα σχολεία, στα ΤΕΙ και τα Πανεπιστήμια, στις επαγγελματικές σχολές, στους τόπους κατοικίας, στα συνδικάτα. Πρωταγωνιστεί καθημερινά στους αγώνες, σε αντίθεση με τον κυβερνητικό - εργοδοτικό συνδικαλισμό, παλιό και νέο, που είναι δεκανίκι της ΕΕ, της μεγαλοεργοδοσίας.

Παλεύει για την αύξηση των μισθών και των συντάξεων, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα.

Στέκεται στο πλευρό της αγροτιάς, για να μη χάσουν το σπίτι τους, το βιος τους από τις τράπεζες, τους μεγαλέμπορους και τους βιομήχανους αγροτικών εφοδίων.

Στέκεται στο πλευρό των αυτοαπασχολούμενων, κατά των μονοπωλίων που τους συντρίβουν, κατά της αισχροκέρδειας των τραπεζών και της σκληρής φορολογίας.

Διεκδικεί το δικαίωμα στη λαϊκή στέγη, στην αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Εκπαίδευση, Υγεία - Πρόνοια, σε φθηνά και ποιοτικά είδη λαϊκής κατανάλωσης, δωρεάν πολιτιστικές και αθλητικές υποδομές.

Παλεύει ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά και τον αλκοολισμό, για τη χειραφέτηση και ισοτιμία της γυναίκας, για την προστασία των ανέργων, τη μετακίνηση - στέγαση - σίτιση των μαθητών, σπουδαστών, φοιτητών, τις άμεσες ανάγκες των νέων ζευγαριών. Διεκδικεί αντισεισμικά - αντιπλημμυρικά μέτρα, δημόσια έργα υποδομών που βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής, την ισόρροπη παρέμβαση του ανθρώπου στο περιβάλλον.

ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ

Γιατί, δίνει μάχες στη Βουλή και το Ευρωκοινοβούλιο. Εχει καταθέσει σημαντικές προτάσεις νόμων για ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών, αντιτάσσεται στα αντιλαϊκά μέτρα, ενημερώνει τους εργαζόμενους, είναι η δική τους φωνή.

Γιατί, κεντρικό του σύνθημα - μήνυμα και πρακτική δράση έχει να μη μείνει κανένας μόνος του στην κρίση, να δυναμώσει η λαϊκή αλληλεγγύη για το σπίτι, το ρεύμα, τη διατροφή, την εκπαίδευση.

Το ΚΚΕ διαθέτει τις δυνάμεις του για την ισχυροποίηση της Λαϊκής Συμμαχίας, που σήμερα, στα πρώτα της βήματα, εκφράζεται από τον κοινό αγώνα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ, που, παρεμβαίνοντας για κάθε πρόβλημα, ανοίγει δρόμους.

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ - ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Η ψήφος του ελληνικού λαού στο ΚΚΕ:

  • Είναι ταυτόχρονα ψήφος αντίστασης και προοπτικής. Μπορεί να δώσει φτερά και δύναμη και στο ευρωπαϊκό κίνημα των εργαζομένων. Είναι ψήφος καταδίκης των αντικομμουνιστικών διώξεων, της υποκίνησης υπαρκτών και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων στα κράτη - μέλη, ψήφος κατά του ναζισμού - φασισμού, του ρατσισμού και του εθνικισμού, κατά των στρατοπέδων των ξένων εργατών.
  • Είναι ψήφος κατά της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της ΕΕ, πέρα από προσχήματα, σε βάρος των λαών της Αφρικής, του σχεδίου για τον δήθεν εκδημοκρατισμό της Μέσης Ανατολής, των αντιδραστικών επιλογών κατά των λαών της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα της «κοινής θέσης της ΕΕ» κατά της Κούβας.
  • Είναι ψήφος που χαλάει τα σχέδια των καπιταλιστών και όσων πίνουν νερό στο δικό τους μέλλον, να απομονώσουν το ΚΚΕ, να ανακόψουν την επίδρασή του στην ανασύνταξη του εργατικού, του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη.

Για όλα αυτά, το ΚΚΕ, με συνέπεια και συνέχεια, έδρασε από κοινού με άλλα Κομμουνιστικά, Εργατικά Κόμματα, με δυνάμεις που αντιτίθενται στην ΕΕ και στην επίθεση του κεφαλαίου, στην Ευρώπη.

Οι λαοί της Ευρώπης μπορούν να καταφέρουν κοινό χτύπημα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού. Είναι σημαντικό, την άλλη μέρα από τις ευρωεκλογές, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις - κεντροδεξιές και κεντροαριστερές - να μετράνε απώλειες, να έχει δεχτεί πλήγμα η πολιτική τους. Αυτό το πλήγμα μπορεί να δοθεί με την υπερψήφιση των Κομμουνιστικών Κομμάτων, ριζοσπαστικών, γνήσια αντικαπιταλιστικών - αντιμονοπωλιακών δυνάμεων στην Ευρώπη,που αντιπαλεύουν την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τις ταξικές επιλογές της σε βάρος των εργαζομένων της Ευρώπης και εκτός αυτής.

ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ. ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Ο ΠΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗΣ - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ, ΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.

Μόνο έτσι μπορεί να πνεύσει νέος άνεμος αισιοδοξίας, αναζωογόνησης του επαναστατικού κινήματος, για τη χειραφέτηση των λαϊκών κινημάτων και το άνοιγμα του δρόμου για ριζικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές.

Οι ευρωεκλογές μπορούν να συμβάλουν σε μια στροφή στο συσχετισμό προς όφελος του λαού. Με ισχυρό ΚΚΕ για μια πραγματικά ισχυρή εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, μια ισχυρή αντιμονοπωλιακή - αντικαπιταλιστική λαϊκή συμμαχία για την εργατική - λαϊκή εξουσία.

Υπάρχει η πρόταση διεξόδου, η δυνατότητα οργάνωσης της παραγωγής και της κοινωνίας από το λαό, για το λαό. Αυτό που ακόμα λείπει είναι η αποφασισμένη, λαϊκή θέληση για σύγκρουση με τις δυνάμεις που την εμποδίζουν.

Η διέξοδος είναι: Να κοινωνικοποιηθούν ο ορυκτός πλούτος, η Ενέργεια, οι Τηλεπικοινωνίες, οι Μεταφορές, το εμπόριο, η γη, οι καπιταλιστικές αγροτικές, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις, οι πλουτοπαραγωγικές πηγές, να γίνουν όλα λαϊκή περιουσία.

Δίπλα στον κοινωνικοποιημένο τομέα της οικονομίας να οργανωθεί ο παραγωγικός αγροτικός συνεταιρισμός.

Με αυτά τα εργαλεία μπορεί η εργατική - λαϊκή εξουσία να σχεδιάσει κεντρικά την οικονομία, να δώσει δύναμη στην ανάπτυξη των κλάδων και της περιφέρειας, να αναπτύσσονται αναλογικά αγροτική, βιομηχανική παραγωγή, κοινωνικές υπηρεσίες με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών σε όλο και ευρύτερο επίπεδο.

Αυτή η κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία, στη βάση της κοινωνικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής, είναι η μόνη που μπορεί να δώσει οριστική λύση στην ανεργία.

Να καταργήσει την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία, στον Πολιτισμό, στον Αθλητισμό, να αναπτύξει αποκλειστικά δημόσιες, δωρεάν, αναβαθμισμένες, σύγχρονες κοινωνικές υπηρεσίες.

Να προστατεύσει τη μητρότητα, τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, να διαμορφώσει προϋποθέσεις ελεύθερου χρόνου για όλους τους εργαζομένους, ιδιαίτερα για τις γυναίκες, να ευνοήσει τη συμμετοχή τους στα όργανα της εργατικής εξουσίας, από κάτω έως πάνω.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟ ΛΑΟ - ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ

Το εργατικό - λαϊκό κίνημα, παλεύοντας αντικαπιταλιστικά - αντιμονοπωλιακά σε κάθε χώρα, προσθέτει τη δική του συνεισφορά στην αποδυνάμωση και ανατροπή του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος που ονομάζεται ΕΕ. Η αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία θα είναι προσφορά στη διεθνιστική πάλη των λαών, θα επιταχύνει την εμφάνιση συνθηκών για την κατάκτηση της εργατικής - λαικής εξουσίας και σε άλλες χώρες. Ετσι ανοίγει ο δρόμος για την Ευρώπη της ισότιμης συνεργασίας, του σοσιαλισμού.

Η αποδέσμευση, που προβάλλει το ΚΚΕ, είναι ενταγμένη στον άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού, στο δρόμο της ενοποίησης της Ευρώπης προς όφελος των λαών. Ο δρόμος του ΚΚΕ είναι ο διεθνιστικός δρόμος των λαών.

ΑΣ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΑ: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Το ΚΚΕ σού προτείνει το δρόμο μιας πραγματικής διεξόδου για το λαό από την κρίση και τους πολέμους. Ολοι οι άλλοι δρόμοι έχουν δοκιμαστεί.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές να πούμε ένα μεγάλο ΝΑΙ!

ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ, ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ, ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΟΥΣ.

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ - ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΑΟΙ ΘΕΛΟΥΝ, ΜΠΟΡΟΥΝ!

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ, ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΟΥ ΔΕ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ, ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ!

ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ!

ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΑΗ 2014 ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ!

ΓΕΝΑΡΗΣ 2014
Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ





ΣΥΡΙΖΑ - Σχεδιάζει διαχείριση που θα αποτελειώσει το λαό

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013 11:30 μμ


 



alt

Γρηγοριάδης Κώστας

Απηχώντας αγωνίες και επιδιώξεις μερίδας των αστών και διεκδικώντας την εμπιστοσύνη συνολικά της πλουτοκρατίας, ο Αλ. Τσίπρας απηύθυνε έκκληση στον Αντ. Σαμαρά (!) να χαράξει «εθνική στρατηγική διαπραγμάτευσης», την οποία, όπως είπε, θα στήριζε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε συνέντευξή του την περασμένη Τρίτη, στον ΣΚΑΪ, εξέφρασε ξανά την έγνοια του για το ταχύτερο δυνατό ξελάσπωμα της αστικής τάξης απ' την κρίση, με άλλο μείγμα διαχείρισης, προσαρμοσμένο στις επιδιώξεις εκείνων των τμημάτων του κεφαλαίου που δεν αποκλείουν ακόμα και το ενδεχόμενο της εξόδου της χώρας από το ευρώ, με αναπροσανατολισμό των διεθνών συμμαχιών της, προκειμένου να ικανοποιηθούν τα συμφέροντά τους.

Υποδεικνύοντας τη Γερμανία σαν βασικό εμπόδιο για την εφαρμογή αυτού του μείγματος διαχείρισης, αξίωσε τη συγκρότηση μιας «συμμαχίας των χωρών του Νότου που έχουν κοινά συμφέροντα απέναντι στη γερμανική ηγεμονία στην Ευρωζώνη». Η συμμαχία στην οποία αναφέρεται - των κυβερνήσεων Ελλάδας, Ιταλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, που ενιαία τσακίζουν τους λαούς με πανομοιότυπα βάρβαρα μέτρα - αφορά στην από κοινού διεκδίκηση καλύτερων όρων για την ανάκαμψη των αστικών τάξεων των χωρών τους, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού που λυσσομανά στην ΕΕ.

Αλλωστε και μόνο το γεγονός ότι αποδέκτης της έκκλησης είναι η κυβέρνηση (!), επιβεβαιώνει ότι η στρατηγική που εισηγείται ο Αλ. Τσίπρας δεν αφορά στα λαϊκά συμφέροντα. Οπως και οι αποδέκτες της πρότασης για συμμαχία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ερωτώμενος ειδικά για τον Γκρίλο, τον οποίο μνημόνευσε σαν δυνάμει σύμμαχο, ξεκαθάρισε: «Δεν με ενδιαφέρει αν είναι αξιόπιστος ή όχι, ποσώς με ενδιαφέρει (...) Αν είναι αξιόπιστος για τη δική του πολιτική σκηνή ή όχι είναι δευτερεύον ζήτημα για μένα»...

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ διευκρίνισε πως η διαχείριση που οραματίζεται να ασκήσει χρειάζεται συμμαχίες και στο εσωτερικό της χώρας με όποιον πιστό στην αστική εξουσία και πρόθυμο να βάλει πλάτες για την ανάκαμψή της απ' την κρίση. Μάλιστα, απείλησε ότι όποιος αρνηθεί να στηρίξει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, «θα πάρει την ευθύνη για την αστάθεια η οποία θα είναι οδυνηρή για τον τόπο»! Στο πλαίσιο αυτό δεν απέκλεισε τη συνεργασία με τα κόμματα που σήμερα στηρίζουν την κυβέρνηση: «Στη ζωή κανείς δεν πρέπει να λέει ποτέ», είπε, ενώ για το κόμμα του Καμμένου, που ήδη συνεργάζονται, δέχτηκε ότι «υπάρχουν πολλά σημεία ταύτισης».

Για να βάλει στο χέρι τη διακυβέρνηση με χειραγώγηση των λαϊκών στρωμάτων, προανήγγειλε και ψευτοδιλήμματα, σαν αυτά που επιστράτευσε προεκλογικά και η ΝΔ, όπως «ή ΣΥΡΙΖΑ με το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό ή οδηγούμαστε στην αβεβαιότητα»! Πρόκειται για καθαρό εκβιασμό του λαού να συμβάλει στην αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, αναθέτοντας στον ΣΥΡΙΖΑ τη διαχείριση των υποθέσεων της αστικής τάξης, με τον ίδιο τρόπο που το έκανε μέχρι τώρα στηρίζοντας το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

Δείχνοντας ότι μαζί με τα αστικά κόμματα υπηρετεί τον εξωραϊσμό και τη διαιώνιση του καπιταλισμού, πρόσθεσε ότι «το κύριο σήμερα δεν είναι ο σοσιαλισμός, αλλά η σωτηρία της χώρας», και για να δικαιολογήσει την πρεμούρα τους να ασκήσουν την αστική διαχείριση, υποστήριξε πως «απ' τη βαρβαρότητα στο σοσιαλισμό υπάρχουν πολλά στάδια», κάνοντας τα γλυκά μάτια σε δυνάμεις που ζητάνε συνεργασίες πάνω σε «μεταβατικά προγράμματα», βλέποντας κυβερνητικές - άρα διαχειριστικές - λύσεις στα οξυμένα λαϊκά προβλήματα.

Απογειώνει την κοροϊδία

Η τρίτη διάσταση των συμμαχιών που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ για λογαριασμό της αστικής τάξης αφορά σε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις πέραν της ΕΕ. Κλείνοντάς τους το μάτι, ταυτόχρονα και σε εκείνες τις μερίδες των αστών που καλοβλέπουν συμμαχίες μαζί τους, υπέδειξε τη Ρωσία, την Κίνα και τις ΗΠΑ. Ισχυρίστηκε, επίσης, ότι θα επιδιώξει συμμαχία στη «βάση των κοινών συμφερόντων» και ακόμα ότι: «Διεκδικούν συμφέροντα (...) Δεν θα πας με κανέναν και με όλους μαζί. Θα πάρεις αυτό που θέλεις να πάρεις από τους Αμερικάνους, θα πάρεις αυτό που θέλεις να πάρεις από τους Ρώσους»!

Η θέση αυτή δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική, πολύ περισσότερο τώρα που μεσολάβησε το παράδειγμα της Κύπρου και η έκβαση των διαβουλεύσεων με τη Ρωσία. Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι υπάρχουν «καλές» και «κακές» ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, καλώντας το λαό να στοιχηθεί από πίσω τους, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τις επιλογές της αστικής τάξης ή μερίδων της.

Σ' αυτό το σημείο πρόβαλε σαν μοντέλο την Κύπρο για το πώς κινήθηκε σε ό,τι αφορά στην εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων, προσπερνώντας σκόπιμα όλες τις τελευταίες εξελίξεις, όπως η αναθέρμανση των σχέσεων Ισραήλ - Τουρκίας, που δείχνουν ότι τέτοιου είδους κολεγιές είναι ευμετάβλητες, αφού συνομολογούνται ή διαλύονται αναλόγως του πώς ορίζουν τα συμφέροντα των αστών κάθε χώρας και σε κάθε περίπτωση είναι επικίνδυνες για τους λαούς.

Σωστός εμπαιγμός ήταν και τα λεγόμενά του για το λαό που βυθίζεται στη φτώχεια. Οπως είπε, αφού εδραιώσει τις συμμαχίες του - στο μακρινό, αόριστο μέλλον - τότε θα πάει να διαπραγματευτεί στην ΕΕ. Κληθείς να εξηγήσει τι θα κάνει αν βρει «τοίχο», προεξόφλησε ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη επεξεργαστεί κάποιες υποχωρήσεις που μπορούν να κάνουν για να έρθουν σε συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και ότι δεν παραχωρούν στη σημερινή κυβέρνηση γιατί «θέλουν να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα πριν έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ»! Αν τα λεγόμενά του έχουν βάση, επαληθεύεται η θέση του ΚΚΕ ότι η όποια διαπραγμάτευση εντός ΕΕ γίνεται με σημαδεμένα χαρτιά σε βάρος του λαού.

Ο εμπαιγμός προς τον λαό απογειώθηκε όταν, μετά από επίμονες ερωτήσεις ποιος θα πληρώσει τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, της τάξης των «50, 100 ευρώ», όπως είπε, αναφερόμενος σε ένα μισθό που ήδη βρίσκεται στον πάτο, απάντησε ευθαρσώς: «Ο Ελληνας φορολογούμενος»! Αλλά ακόμα και τα ψίχουλα που υπόσχεται, είναι αέρας κοπανιστός καθώς, όπως είπε, η παροχή τους θα αποτελέσει «αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τους εταίρους»... Προσθέτοντας ότι η υλοποίηση των σχεδίων του ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει τη συμφωνία τους, αφού «εμείς δεν έχουμε σχέδιο να διαλύσουμε την Ευρωζώνη και την ΕΕ, ούτε να βγάλουμε τη χώρα από την ΕΕ».

Ο Αλ. Τσίπρας τάχτηκε ακόμα υπέρ των «διαρθρωτικών αλλαγών», όπως και η σημερινή κυβέρνηση, υπέρ του «ισοσκελισμένου προϋπολογισμού», όπως και η κυβέρνηση που πετσοκόβει δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα για το λόγο αυτό. Και διερωτήθηκε υποκριτικά: «Υπάρχουν και κάποιες θεσμικές αλλαγές, οι οποίες δεν κοστίζουν. Γιατί να μη γίνουν αυτές; Το να ξαναφέρουμε την εργασιακή νομοθεσία εκεί που έπρεπε να είναι, το να υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις στη χώρα, αυτά δεν κοστίζουν, είναι θεσμικές αλλαγές»!

Καμώνεται πως δεν γνωρίζει ότι όλα αυτά «κοστίζουν» για τους καπιταλιστές, για τα κέρδη των οποίων καταργήθηκαν. Επειδή το γνωρίζει, έσπευσε να συμπληρώσει: «Εγώ όμως έχω πλήρη επίγνωση και επαναλαμβάνω ότι αυτές οι αλλαγές θα είναι πετυχημένες αν αλλάξει στρατηγική η Ευρώπη». Δηλαδή, στη Δευτέρα Παρουσία. Εκεί παραπέμπει ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και την ελάχιστη ανακούφιση του λαού από τις συνέπειες της κρίσης.

Προσκλητήριο στ' αρπαχτικά

Εκεί που ήταν απολύτως σαφής, ήταν όταν αναφέρθηκε στη «σταθεροποίηση της οικονομίας» και στο στόχο του ΣΥΡΙΖΑ, «που είναι κάποια στιγμή, και μάλιστα γρήγορα, η οικονομία να περάσει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης». Στο πλαίσιο αυτό υπερασπίστηκε τις καπιταλιστικές επενδύσεις, αν οι επενδυτές «σέβονται τους εργασιακούς νόμους, τις εργασιακές σχέσεις», που φυσικά έχουν ήδη διαμορφωθεί στα μέτρα των αναγκών τους για περισσότερα κέρδη.

Τους καθησύχασε πως ό,τι έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης θα παραμείνει στα χέρια τους, αναιρώντας και τις δημαγωγίες περί «εθνικοποιήσεων», που ούτως ή άλλως είναι η άλλη όψη των ιδιωτικοποιήσεων και γίνονται για λογαριασμό μερίδων του κεφαλαίου.

Στα παραπάνω πρόσθεσε: «Δεν θα διεκδικήσουμε εμείς σαν κυβέρνηση αύριο τη δυνατότητα να έρθουν επενδυτές και να επενδύσουν στη χώρα; Ισα ίσα, και μάλιστα εμείς λέμε ότι αυτό πρέπει να γίνεται μέσα από ένα πλαίσιο διακρατικών συμφωνιών, δηλαδή το ίδιο το κράτος θα δημιουργήσει συνθήκες όπου θα προσελκύσει επενδύσεις από χώρες οι οποίες ενδιαφέρονται να έχουν και γι' άλλους λόγους γεωπολιτικής σημασίας»...

Οπως και η ΝΔ, προβάλλει σαν κράχτη στα μονοπώλια τη γεωπολιτική θέση της χώρας, λέγοντας στο λαό ότι όσο πιο βαθιά εμπλέκεται η χώρα στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, τόσο περισσότερο διασφαλίζονται τα συμφέροντά της. Και πάλι το παράδειγμα της Κύπρου, η εξέλιξη του Κυπριακού μετά την ένταξη στην ΕΕ και τα όσα αφορούν στους υδρογονάνθρακες μετά την επαναπροσέγγιση Ισραήλ - Τουρκίας, κάνει φύλλο και φτερό τις διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιτάσσεται στην ουσία των ιδιωτικοποιήσεων και των συνεπειών που έχουν στο λαό, όπως και η διαχειριστική του λογική, αποκαλύφτηκαν πλήρως στο σημείο της συνέντευξης που δήλωσε ότι: «Οταν ξεκίνησε αυτή η συζήτηση για τις αποκρατικοποιήσεις (...) διακρίναμε ότι είχε ένα νόημα, διότι μιλούσαν για 50 δισ. Και λέγαμε, ρε παιδί μου, ότι είναι ένα εργαλείο εν πάση περιπτώσει για να ξεχρεώσουμε (...) Σήμερα ξέρετε ποια είναι η αποτίμηση; 9 δισ. Εννιά δισ. είναι ούτε το 2% του χρέους»! Στο «μεϊντάνι» και η δημόσια περιουσία, για την εκποίηση της οποίας επαληθεύεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κλοτσάει μόνο στο τίμημα.

Τέλος, και πάντα στο πλαίσιο των διαπιστευτηρίων του στην αστική τάξη, αποκήρυξε το σοσιαλισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα αλλά και την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στην Ελλάδα, την εποποιία του ΔΣΕ. Εξισώνοντας θύτες και θύματα, είπε ότι «η Ελλάδα έχασε τη δυνατότητα της μεταπολεμικής άνθησης, υπέστη μεγάλη ζημιά απ' τον εμφύλιο» και «δεν πρέπει να επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος».

Η αποκήρυξη του σοσιαλισμού συνοδεύτηκε από μια μεγαλοπρεπή υπόκλιση στον καπιταλισμό. Υποστήριξε ότι «ο υπαρκτός απέτυχε, το ίδιο το μοντέλο της σοσιαλδημοκρατίας και του νεοφιλελευθερισμού». Δηλαδή, ο σοσιαλισμός απέτυχε, κατά τον Αλ. Τσίπρα, όχι όμως ο καπιταλισμός, παρά μόνο μορφές διαχείρισής του, σκορπώντας αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει διαχείριση που θα εξανθρωπίσει τη βαρβαρότητά του.


B. N.


ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΕ - ΔΝΤ Λαϊκές «εκατόμβες» στο βωμό των μονοπωλίων

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013 10:18 μμ


Φορο-εξαχρείωση με πρόσθετα μέτρα 4 δισ. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Γενικευμένα ασήκωτα χαράτσια στη λαϊκή κατοικία και περιουσία, κατασχέσεις για τις μικρο-οφειλές στην εφορία, νέες «παρεμβάσεις» στη φορολογία μισθωτών και συνταξιούχων



alt

Γρηγοριάδης Κώστας

Η φορο-εξαχρείωση απέναντι στο λαό, η διαμόρφωση συνθηκών για τη συγκέντρωση της μικρής ακίνητης περιουσίας σε ολοένα και λιγότερα χέρια, οι νέες «παρεμβάσεις» στη φορολογία μισθωτών και συνταξιούχων, οι απολύσεις στο Δημόσιο κ.ά. συγκαταλέγονται στο πακέτο μέτρων, στο οποίο κατέληξαν η συγκυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστικοί Οργανισμοί (ΕΕ - ΔΝΤ).

Ταυτόχρονα και παράλληλα κλιμακώνουν με το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων, επίσης με τη διαμόρφωση μηχανισμού για την «αυτόματη» συμπίεση του κατώτατου μισθού, μέτρο που αποτελεί κράχτη για τα μονοπώλια και τους «επενδυτές», με τη διοχέτευση του πακτωλού από τις διακρατικές ενισχύσεις για τη σωτηρία και ενίσχυση των τραπεζών, γύρω από τις οποίες εκδηλώνονται και ξεσπούν οι αδυσώπητοι ανταγωνισμοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ, για λογαριασμό των μονοπωλίων που καθένας από αυτούς στηρίζει και υπηρετεί. Η γάγγραινα του κεφαλαίου εξαπλώνεται με την ενεργοποίηση μέτρων κατάσχεσης μισθών και συντάξεων, προκειμένου να βάλουν στο χέρι τα εμφανιζόμενα ληξιπρόθεσμα «χρέη» οικονομικά ανήμπορων λαϊκών νοικοκυριών που με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου συνεχίζουν να στοιβάζονται στα κιτάπια της εφορίας.

Η μεταξύ τους συμφωνία αναμένεται να «κλειδώσει» μέσα σε αυτή την εβδομάδα. Ο ποσοτικός στόχος για τη διετία 2013-2014, σύμφωνα με υψηλόβαθμους κυβερνητικούς παράγοντες, φτάνει στα 4 δισ. ευρώ, ποσό που αφορά μόνο στα πρόσθετα μέτρα, αυτά που θα κλιμακώσουν, προκειμένου, λένε, να κλείσουν το «δημοσιονομικό κενό» της τρέχουσας διετίας.

Ειδικότερα:

Ληξιπρόθεσμα χαράτσια: Πρόσθετα ποσά αναμένουν από τη σχεδιαζόμενη ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες «οφειλές» λαϊκών νοικοκυριών προς την Εφορία. Στο επόμενο διάστημα το «μαρκάρισμα» θα πάρει ασφυκτικές και μαζικές διαστάσεις, ταυτόχρονα με την ενεργοποίση του μέτρου των κατασχέσεων για τα λαϊκά νοικοκυριά που δε θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν ούτε και στη νέα ρύθμιση. Η αδυναμία αποπληρωμής θα συνεπάγεται προσαυξήσεις με τη μορφή τόκων υπερημερίας στο 8,75%! Αποδέκτες της βαρβαρότητας του κεφαλαίου είναι 2,5 εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά, για «οφειλές» μέχρι 3.000 ευρώ, ακόμη και για ποσά κάτω από τα 1.000 ευρώ! Τα μέτρα αυτά δεν ήρθαν ουρανοκατέβατα. Προκύπτουν ανάγλυφα από σχετικά πρόσφατη έκθεση των ΕΕ και ΔΝΤ όπου πρώτη προτεραιότητα είναι η ενεργοποίηση μηχανισμών, όπως οι ίδιοι τονίζουν, «ιδιαίτερα για τα 2,3 εκατομμύρια των φορολογουμένων που χρωστούν μικρές οφειλές κάτω από 3.000 ευρώ». Θα προβλέπονται δυο ρυθμίσεις, η πρώτη για τα ληξιπρόθεσμα κεφαλαιοποιημένα «χρέη» που βεβαιώθηκαν μέχρι 31/12/2012 (μέχρι 48 μηνιάτικες δόσεις) και μια πάγια (σε 12 δόσεις) για ληξιπρόθεσμα που θα βεβαιώνονται στο εξής.

Αύξηση των αντικειμενικών τιμών ακινήτων: Προγραμματίζεται να ισχύσει από το β' εξάμηνο του 2013 και θα συμπαρασύρει και απογειώσει στα ύψη μια σειρά από χαράτσια που συνδέονται με αυτές. Με υπουργική απόφαση δρομολογήθηκαν οι διαδικασίες για την «αναμόρφωση» των αντικειμενικών τιμών ακινήτων, συγκεκριμένα για την «αναγωγή και μετατροπή των πραγματικών τιμών που είχαν συλλέξει το 2005 οι αρμόδιες Επιτροπές, σε σημερινές»... Η απογείωση των αντικειμενικών τιμών θα επιφέρει αυτόματα και ανατιμήσεις τόσο στο χαράτσι που πληρώνεται μέσω ΔΕΗ όσο και σε μια σειρά από άλλα τέλη και φόρους που συνδέονται με τις αντικειμενικές τιμές. Στην καλύτερη περίπτωση και με απόλυτα δεδομένους τους αντιλαϊκούς στόχους, με τη διόγκωση των αντικειμενικών τιμών θα ακυρωθεί στην πράξη η... «έκπτωση» 10% με 15% που διαφημίζει η συγκυβέρνηση για το συγκεκριμένο χαράτσι. Οι προθέσεις της συγκυβέρνησης αποκαλύπτονται από το γεγονός ότι οι νέες αντικειμενικές τιμές θα είναι έτοιμες μέσα στο επόμενο τρίμηνο, «βιασύνη» που έχει να κάνει με το γεγονός ότι το χαράτσι πάνω στη λαϊκή κατοικία για το 2013 θα αρχίσει να «τρέχει» από το β' εξάμηνο. Το βαφτίζουν «ενιαίο φόρο ακινήτων» και για φέτος θα συνεχίσουν να το εισπράττουν μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ.

Παραπέρα επιβαρύνσεις έρχονται από φέτος για τα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα που βρίσκονται σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλης, όπου το χαράτσι απογειώνεται μέχρι και στα 6 ευρώ το τ.μ. (από 3 ευρώ σήμερα). Από το 2014, το μέτρο θα επεκταθεί και σε μη ηλεκτροδοτούμενα οικόπεδα, αγροτεμάχια κ.ά., η αξία των οποίων (στη βάση των νέων «αντικειμενικών τιμών») θα προστίθεται στη αξία ηλεκτροδοτούμενων ακινήτων, διογκώνοντας τη βάση υπολογισμού για την επιβολή των φόρων.

Χαράτσια «αλληλεγγύης»: Μεθοδεύεται η επιβολή «τέλους αλληλεγγύης» σε κάθε είδους παροχές των ασφαλιστικών ταμείων προς τους ασφαλισμένους τους, που μέχρι και πέρυσι ήταν αφορολόγητα! Είναι απόλυτα φανερό ότι πρόκειται για μεθόδευση συγκεκριμένης αντιλαϊκής στόχευσης. Από τώρα στρώνουν το χαλί για φόρους πάνω στα ασφαλιστικά βοηθήματα που πήραν οι ασφαλισμένοι, ακόμη και για δαπάνες υγείας, και για τα ποσά των εισφορών υγειονομικής περίθαλψης που παρακρατήθηκαν ήδη από τα εισοδήματά τους (ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, νοσήλια, επιδόματα τοκετού κ.ά.). Τα ποσά αυτά προστίθενται στα άλλα εισοδήματα και φορολογούνται με 1% στο κλιμάκιο 12.000-20.000 ευρώ και με 2% στα μεγαλύτερα ποσά και για το σύνολο του εμφανιζόμενου εισοδήματος.

Τιμολόγια ΔΕΗ: Στα σκαριά είναι η παραπέρα διόγκωση στα τιμολόγια ρεύματος των λαϊκών νοικοκυριών, που θα εφαρμοστεί στις καταναλώσεις από την 1η Μάη, σε συνέχεια των τρανταχτών ανατιμήσεων μέχρι 25% που επέβαλαν από την 1η Γενάρη 2013.

Απολύσεις στο Δημόσιο: Σε άμεση εφαρμογή μπαίνουν τα προγράμματα «κινητικότητας» στο Δημόσιο. Επίκειται η έγκριση των «τριμηνιαίων πλάνων» για τις απολύσεις, έτσι ώστε το 2014 να επιτευχθεί ο στόχος για την «απομάκρυνση» 150.000 εργαζομένων σε σχέση με το προσωπικό που υπηρετούσε το 2010. Λόγος γίνεται για 20.000 απολύσεις μέχρι το 2014 και από αυτούς οι 7.500 μέσα στο 2013.

Συντάξεις : Ως «εφεδρικό» μέτρο εξετάζεται το χτύπημα των χαμηλών ακόμη και της κατώτατης σύνταξης του ΙΚΑ, με πρόσχημα τα μειωμένα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων! Το σχέδιο βρίσκεται στο τραπέζι, σύμφωνα με τις πληροφορίες προβάλλεται από την πλευρά των ΕΕ και ΔΝΤ και αναμένεται να «συζητηθεί» στην επόμενη «αξιολόγηση».

Ιδιωτικοποιήσεις: Με απόλυτα δεδομένο το χρονοδιάγραμμα, οι συζητήσεις φαίνεται να επικεντρώνονται σε τυχόν «καθυστερήσεις» και στα προς είσπραξη ποσά. Κάθε απόκλιση συνεπάγεται νέα αντιλαϊκά μέτρα, «αυτόματης» παραπέρα περικοπής των κρατικών κονδυλίων που συνδέονται με τις λαϊκές ανάγκες.

Τράπεζες - «κόκκινα δάνεια»: Σχεδιάζεται ρύθμιση στα μέτρα των τραπεζών μόνο για περιπτώσεις νοικοκυριών με αδυναμία αποπληρωμής και μόνο για τα «ενυπόθηκα δάνεια», αυτά δηλαδή για τα οποία μπορούν να προχωρήσουν άμεσα τις κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων. Δεν πρόκειται ούτε καν για μέτρο - «ασπιρίνη», αλλά για ξεσκαρτάρισμα στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, ενόψει της «ανακεφαλαιοποίησης» με τα δάνεια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών, που θα καταστούν και οι νέοι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Ηδη σπεύδουν να καλύψουν τα νώτα τους από το ενδεχόμενο νέων αναταράξεων, ιδιαίτερα από το ενδεχόμενο παραπέρα απογείωσης των «προβληματικών δανείων». Συγχρονισμένα στη γύρα για άντληση κεφαλαίων ύψους 2,8 δισ. ευρώ από τις χρηματαγορές και την επιχειρηματική πιάτσα βρίσκονται οι 4 «συστημικές» τράπεζες (Εθνική, Eurobank, Αlpha, Πειραιώς) με στόχο να καλύψουν την προβλεπόμενη ελάχιστη συμμετοχή (10%) για τις επικείμενες αυξήσεις μετοχικών κεφαλαίων, συνολικού ύψους 27,5 δισ. ευρώ. Ο «συνωστισμός» ταυτόχρονα με τις αβεβαιότητες των επίδοξων «επενδυτών» για κούρεμα κάθε είδους περιουσιακών στοιχείων, ενδεχομένως ακόμη και για διατραπεζικές καταθέσεις, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο το εγχείρημα, οξύνει και τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.


Ανδρέας ΣΑΚΑΡΕΛΟΣ

ριζοσπαστης






19ο Συνεδριο του ΚΚΕ - Γιατί λυσσάνε τα ΜΜΕ των αστών;

Κυριακή, 14 Απριλίου 2013 10:53 μμ



alt




 
Αυτοί και άλλοι παρόμοιοι ήταν οι τίτλοι για το ΚΚΕ που κυριάρχησαν στα αστικά ΜΜΕ κατά την προσυνεδριακή περίοδο
alt


Ολα τα είχε ο μπαχτσές, στην αντιμετώπιση του Κόμματος από τα αστικά ΜΜΕ στη διάρκεια της προσυνεδριακής περιόδου. Από κατασκευασμένα ψέματα και ανυπόστατα σενάρια, μέχρι συνειδητή διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ και των προσυνεδριακών ντοκουμέντων, για να τα φέρουν στα μέτρα της αντιΚΚΕ προπαγάνδας. Αν κάτι επιβεβαίωσαν οι δεκάδες σελίδες που έγραψαν για να ρίξουν λάσπη στο ΚΚΕ, είναι ότι η επιχειρηματολογία τους διαμορφώνεται σε ενιαίο κέντρο. Οτι τα αντιΚΚΕ επιτελεία στον αστικό Τύπο και το διαδίκτυο αλληλοτροφοδοτούνται, αξιοποιώντας σ' αυτό τους το έργο, εχθρούς και άσπονδους φίλους του ΚΚΕ.

Το μπαράζ των δημοσιευμάτων ξεκίνησε από την επομένη κι όλας της δημοσίευσης των Θέσεων, στις αρχές του περασμένου Δεκέμβρη. Οσοι περίμεναν ότι μετά τις εκλογές το ΚΚΕ θα ταλανιζόταν και θα αναθεωρούσε τη στρατηγική του, όσοι ήλπιζαν ότι οι Θέσεις της ΚΕ για το Συνέδριο θα σηματοδοτούσαν στροφή του ΚΚΕ στη διαχείριση, εγκατάλειψη των αρχών και του επαναστατικού του Προγράμματος, ηττήθηκαν πανηγυρικά. Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν αναδιπλώθηκε από τη στρατηγική του, αλλά στο νέο του Πρόγραμμα ενσωμάτωσε τα συμπεράσματα από τις συλλογικές επεξεργασίες προηγούμενων Συνεδρίων και Πανελλαδικών Συνδιασκέψεων, που θωρακίζουν και ενισχύουν τα επαναστατικά του χαρακτηριστικά.

Εκεί πρέπει να αναζητηθούν οι αιτίες της λυσσασμένης επίθεσης στο Κόμμα, πριν το Συνέδριο και στη διάρκεια των εργασιών του. Η επίθεση αυτή θα συνεχιστεί με βεβαιότητα και μετά το Συνέδριο, με κλιμάκωση της προσπάθειας να συκοφαντηθεί το Κόμμα, αφού δεν μπόρεσαν να το σύρουν στη διαχείριση ή να το περιθωριοποιήσουν. Στα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων και της «Αυγής» του ΣΥΡΙΖΑ, βρήκε φιλόξενη στέγη κάθε πολεμική στο ΚΚΕ την περίοδο του Δημόσιου Προσυνεδριακού Διαλόγου, χωρίς καμιά αναφορά, έστω και κριτική, στα πραγματικά κείμενα του Συνεδρίου, στις Θέσεις του ΚΚΕ, όπως δόθηκαν στη δημοσιότητα.

Κάθε τι που ακουμπούσε τη στρατηγική του ΚΚΕ ή έκανε κύριο στην κριτική το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιούνη, γιγαντωνόταν στις αστικές εφημερίδες, με τίτλους όπως «εμφύλιος στο ΚΚΕ», «εκκαθαρίσεις ετοιμάζει η ηγεσία» και άλλα παρόμοια, που καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα, με τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του ΚΚΕ. Κοντά σ' αυτά και οι κατηγορίες ότι είναι κόμμα «σεχταριστικό», ότι δεν ακουμπάει στις λαϊκές μάζες, ότι οι Θέσεις για το Συνέδριο ενισχύουν τον απομονωτισμό. Μα αν ισχύουν όλα αυτά, τότε γιατί κόπτονται για το ΚΚΕ, αυτοί που το θέλουν κόμμα περιθωριακό, χωρίς επιρροή στους εργαζόμενους και το λαό;

Σκούζουν και συκοφαντούν επειδή η εικόνα που θέλουν να φτιάξουν για το ΚΚΕ σκοντάφτει στην πραγματικότητα. Ξέρουν ότι το ΚΚΕ έχει ισχυρούς δεσμούς με την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, πρωταγωνιστεί στην οργάνωση της συμμαχίας και της πάλης τους. Βλέπουν πως δεν υπάρχει σήμερα μικρός ή μεγάλος αγώνας που να μην πρωτοπορούν ή να μη συμμετέχουν οι κομμουνιστές και άλλοι ριζοσπάστες αγωνιστές, που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ, την ΠΑΣΕΒΕ, το ΜΑΣ, την ΟΓΕ. Ξέρουν πως το οργανωμένο και ταξικό είναι αυτό που τους απειλεί και όχι το «χύμα», στο οποίο παρεμβαίνουν με άνεση και με όλους τους μηχανισμούς για να το ενσωματώνουν, αξιοποιώντας σ' αυτή τη δουλειά και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τα πονήματά τους στην προσυνεδριακή περίοδο... Τα παραμύθια του Παπούλια από την «Εφημερίδα των συντακτών», που έβγαζε από την κοιλιά του μυθεύματα και ανύπαρκτους διαλόγους ανάμεσα σε στελέχη του ΚΚΕ, για να στοιχειοθετήσει - όπως έλεγε - κατάσταση φαγωμάρας στο Κόμμα; `Η μήπως τα ρεπορτάζ της «Αυγής», που δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τις αστικές εφημερίδες, στον τρόπο με τον οποίο προσπαθούσαν να προβάλουν στο ΚΚΕ τη σαπίλα των δικών τους κομμάτων, με τους εσωκομματικούς ανταγωνισμούς και τα μαχαιρώματα, τη διαμάχη για τις καρέκλες, ιδιαίτερα τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ράβει κυβερνητικά κοστούμια.

'Η μήπως τα ανεκδιήγητα μυθεύματα των ΝΕΩΝ, που ξεσάλωσαν ανήμερα και την επομένη της έναρξης του Συνεδρίου, ανακαλύπτοντας τους «"σωματοφύλακες" της Αλέκας», κατασκευάζοντας ανύπαρκτες ομάδες στην καθοδήγηση του Κόμματος, για να σερβίρει στους αναγνώστες την εικόνα ενός ΚΚΕ ίδιο με τα κόμματα του συστήματος, με ίντριγκες στελεχών και κόντρες διαδοχής που είναι καθρέφτης των ενδοαστικών ανταγωνισμών για τη «μάσα». Θα ήθελαν το ΚΚΕ να είναι σαν τα μούτρα τους, αλλά δεν τους κάνουμε τη χάρη. Η λειτουργία του Κόμματος και η εσωκομματική δημοκρατία είναι στον αντίποδα του τρόπου που λειτουργούν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, στο εσωτερικό των οποίων αποδεδειγμένα παρεμβαίνει η αστική τάξη ή τμήματά της που ανταγωνίζονται μεταξύ τους.

Να μια ακόμα πλευρά της επίθεσης στο ΚΚΕ: Στην προσπάθειά τους να αναμορφώσουν το πολιτικό σκηνικό, το ΚΚΕ τους βάζει εμπόδια. Ολοι λένε διαχείριση, το ΚΚΕ λέει επανάσταση. Ολοι λένε καπιταλισμός, το ΚΚΕ λέει λαϊκή εξουσία και οικονομία, σοσιαλισμός. Ολοι λένε μέσα στην Ευρωζώνη, ή έξω από το ευρώ και μέσα στην ΕΕ, το ΚΚΕ λέει αποδέσμευση από κάθε ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία, με κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Ολοι λένε αποπληρωμή ή διευθέτηση του χρέους, με μερική παραγραφή ή «κούρεμα» σε συνεννόηση με δανειστές και εταίρους, το ΚΚΕ λέει μονομερή διαγραφή του χρέους.

Ολοι παρεμβαίνουν στο κίνημα με αιτήματα εντός των ορίων της καπιταλιστικής οικονομίας και των «αντοχών» της, το ΚΚΕ διαμορφώνει πλαίσιο πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και του λαού, παίρνοντας υπόψη ότι παράγεται ασύλληπτος πλούτος και αυτόν είναι που πρέπει να βάλει στο χέρι ο λαός, γκρεμίζοντας την αστική εξουσία και παίρνοντας στα χέρια του τα κλειδιά της οικονομίας. Το ΚΚΕ είναι κόμμα που παλεύει να οργανώσει το λαό για να ανατρέψει τον καπιταλισμό, όταν όλοι οι άλλοι θέλουν να τον διαχειριστούν και μάλιστα με λαϊκή νομιμοποίηση, που θέλουν να αποσπάσουν απ' την κάλπη.

Ολοι λένε πως το κοινοβούλιο και οι θεσμοί του αστικού συστήματος είναι το πεδίο της διαπραγμάτευσης για λύσεις τάχα υπέρ του λαού, το ΚΚΕ λέει ότι η οργάνωση στους τόπους δουλειάς σε ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος της είναι η διέξοδος, για να σωθεί η εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα, γκρεμίζοντας από τα θεμέλια τους αστικούς θεσμούς, τους οποίους, αστοί όλων των αποχρώσεων και ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν να αναστηλώσουν και να εξωραΐσουν στα μάτια του λαού. Είναι τέτοια η γύμνια και η εμπάθειά τους για το ΚΚΕ, που μεταλλάσσουν σε ανύποπτο χρόνο την προπαγάνδα τους, όταν η πραγματικότητα δε συμφωνεί μαζί τους και ξεσκεπάζει τα ψεύδη τους.

Για παράδειγμα, όσο καιρό βρισκόταν σε εξέλιξη η συζήτηση των Θέσεων στις ΚΟΒ και στις ΟΒ, έλεγαν ότι το ΚΚΕ βρίσκεται τάχα σε εμφύλιο. Οταν, όμως, το Κόμμα ανακοίνωσε συγκεκριμένα στοιχεία για την ουσιαστική και συντριπτική συμφωνία των μελών του με τα προσυνεδριακά κείμενα, κατάπιαν τη γλώσσα τους και γύρισαν ξανά στο ...τσάμικο: Η «ηγεσία» πνίγει τις φωνές που διαφωνούν, το ΚΚΕ περιχαρακώνεται και άλλα κάλπικα, που στόχο έχουν να πλήξουν το κύρος και τους δεσμούς του Κόμματος με το λαό.

Ορισμένοι μάλιστα επαγγελματίες του οπορτουνισμού, δεν απέφυγαν την αυτογελοιοποίηση, όταν έφτασαν να αναγορεύσουν τους εαυτούς τους θεματοφύλακες της εσωκομματικής δημοκρατίας στο ΚΚΕ, ενώ ήταν από τους πρωτοστάτες στην προσπάθεια να διαλύσουν το Κόμμα το '90 - '91, καταπατώντας κάθε αρχή και το καταστατικό του, θέλοντας να χτυπήσουν το Κόμμα στα θεμέλια, στο δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Δε χώνεψαν την ήττα τους τότε, όπως δεν χωνεύουν και τις αλλεπάλληλες ήττες που συνοδεύει κάθε δική τους προσπάθειά να προκαλέσουν τη μετάλλαξη του ΚΚΕ, πολύ περισσότερο να το εξαφανίσουν πολιτικά.

Ολους αυτούς, αστούς, οπορτουνιστές και τα Μέσα τους, τους μετράμε σαν αντίπαλους και δεν τους υποτιμάμε. Απαντάμε συντεταγμένα και με επιχειρήματα, χωρίς να υποστέλλουμε το μέτωπο απέναντί τους. Αποδείχνουμε με επιχειρήματα και με τη δύναμη της πολιτικής μας στο λαό πως στοχεύουν στη δική του συνθηκολόγηση, επειδή θέλουν να διαιωνίσουν ένα σύστημα σάπιο μέχρι το μεδούλι, που είναι στο χέρι της εργατικής τάξης και των συμμάχων της να το ανατρέψουν, αρκεί οι ίδιοι να το αποφασίσουν και να παλέψουν γι' αυτό.

Το ΚΚΕ βγαίνει από το 19ο Συνέδριο πιο ώριμο και δυναμωμένο, πιο ικανό να πρωταγωνιστήσει το επόμενο διάστημα στην οργάνωση της λαϊκής πάλης, με όρους ρήξης και ανατροπής. Εχουμε εμπιστοσύνη στο λαό, πίστη στη δύναμή του. Με γερό ΚΚΕ, κόμμα παντός καιρού, είναι βέβαιο ότι ο αντίπαλος δε θα βρίσκει τόπο να σταθεί, όσα μέσα κι αν χρησιμοποιήσει.


Π.






ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ Συνεχίζει το δουλεμπόριο στο Βόλο

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013 8:18 μμ



Φτηνούς εργάτες, με μεροκάματο πείνας δίχως ένσημο κι ασφάλιση, συνεχίζει να ψάχνει για τη μεγαλοεγοδοσία η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Καπηλευόμενη την ανεργία και εξαθλίωση, που το σύστημα γεννά (το σύστημα που γέννησε και τη Χρυσή Αυγή και που η ίδια πιστά υπηρετεί) έσπευσε νωρίτερα να βρει σε μεγαλοαγρότες -π.χ. στον Αλμυρό Βόλου- εργάτες γης για 18 ευρώ την ημέρα. Τώρα τα ίδια προσπαθεί κάνει και για εργολάβους που ασχολούνται με την υλοτόμηση στην περιοχή του Πηλίου. Προηγούμενα, ίδιο μαντρόσκυλο του μεγαλοβιομήχανου, είχε διαμηνύσει στους χαλυβουργούς του Βόλου να συμβιβαστούν με τα ψίχουλα που τους πετούσε ο εργοστασιάρχης.

Φυσικά, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της οργάνωσης, η πρόσκληση για δουλειά στους εργολάβους υλοτομίας απευθύνεται «μόνο σε Ελληνες ανέργους». Αλλη μια υπηρεσία που προσφέρουν στο εκμεταλλευτικό σύστημα οι εν Ελλάδι νεοναζί διασπώντας τους εργάτες, διχάζοντας και αποδυναμώνοντάς τους μπρος στις πιέσεις των εργολάβων.

Αντιδρώντας η Γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση - καταγγελία όπου τονίζεται: «Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι νέοι να τσακίσουν τις προσπάθειες των φασιστών της Χρυσής Αυγής, που, πατώντας πάνω στην ανέχεια του συστήματος το οποίο φυλάνε σα μαντρόσκυλα, προσπαθούν να κρύψουν το ναζιστικό τους πρόσωπο πίσω από δήθεν βοήθεια που προσφέρουν.

Βοήθεια που είναι βουτηγμένη στο δηλητήριο του φασισμού, που χωρίζει τους ανθρώπους με βάση την καθαρότητα του αίματος. Εχει ξεκάθαρο στόχο τη διασφάλιση του συστήματος της εκμετάλλευσης, μιας και με βάση τη θέση αυτή οι εργαζόμενοι με τους βιομήχανους της ίδιας χώρας που τους πίνουν κυριολεκτικά το αίμα είναι φίλοι, μέχρι και αδέρφια, ενώ οι εργάτες μεταξύ τους πρέπει να αλληλοσφάζονται, να είναι διαιρεμένοι. Εξάλλου το μίσος τους στους αγώνες των εργατών και το εργατικό κίνημα το έχουμε δει στη "Χαλυβουργία" του Μάνεση, όταν με ανακοίνωσή τους έσπευσαν να προσκυνήσουν το βιομήχανο και να ρίξουν δηλητήριο στο ΠΑΜΕ.

Καταγγέλλουμε το νέο δουλεμπόριο που ανακοίνωσε η Χρυσή Αυγή στο νομό μας, με την τσάμπα εργασία σε υλοτόμους της περιοχής, σε συνέχεια της δουλοπαροικίας σε μεγαλο-αγρότες του Αλμυρού που πρωτοστάτησε το προηγούμενο διάστημα. Είναι, μάλιστα, τόσο χωμένοι στο δουλεμπόριο που διαφημίζουν τις δηλώσεις των μεγαλο-αγροτών ότι οι σύγχρονοι δούλοι που τους προσφέρθηκαν από τη Χρυσή Αυγή "εργάζονται αποδοτικότερα και περισσότερο ευσυνείδητα" όπως ανέφεραν σε ανακοίνωσή τους. Δηλαδή πιο φτηνά, παράγοντας μεγαλύτερο κέρδος για τους τσιφλικάδες!

Για το λόγο αυτό επιμένουμε ότι οι άνθρωποι της Χρυσής Αυγής, οι απόγονοι των ταγματασφαλιτών και των γερμανοτσολιάδων είναι άνθρωποι του κεφαλαίου, είναι τα καλύτερα μαντρόσκυλα του συστήματος».



Στριμώχνονται και σκούζουν

«(...) στον κομμουνισμό ο αντιφρονούντας είχε να αντιμετωπίσει το περίστροφο του κομισάριου (...)» αποφαίνονται τα φασιστοειδή της Χρυσής Αυγής στην ιστοσελίδα τους, ενώ ζητούν και εισαγωγή «πείρας» από την καπιταλιστική Ουκρανία για το πώς απαγορεύονται κομμουνιστικά κόμματα. Οσο οι ναζί στριμώχνονται, όσο αποκαλύπτονται από το ταξικό εργατικό κίνημα για το βρώμικο ρόλο τους ενάντια στο λαό και υπέρ των μονοπωλίων, τόσο θα χύνουν χολή απέναντι στην εργατική εξουσία, την προοπτική ο λαός επιτέλους να ζήσει αφέντης στον τόπο του. Χολή βγαλμένη από την ιδεολογία του Χίτλερ και τα εγχειρίδια της CIA.

Διόλου τυχαία την ίδια ώρα που κραυγάζουν τέτοια, «κιχ» δεν τολμούν να πουν οι χρυσαυγίτες για τις νέες αξιώσεις των εφοπλιστών επιβατηγών και ακτοπλοϊκών πλοίων για νέα μείωση μισθών στους ναυτεργάτες, κατάργηση των αμοιβών για τα εξπρές δρομολόγια και τις άγονες γραμμές, μόνο ζητάνε για δαύτους νέες επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές. Λέξη δεν μπορούν να αρθρώσουν για τις ελλείψεις σε φάρμακα λόγω των διαγκωνισμών των μονοπωλίων στη «φαρμακευτική αγορά» (φαρκακοβιομήχανοι, αποθηκάρχες, αλυσίδες φαρμακείων) στην καπιταλιστική κοινωνία, που κάθε βασική ανάγκη του λαού αντιμετωπίζεται σαν ευκαιρία ατομικού θησαυρισμού. Ούτε κουβέντα για το γεγονός ότι οι «δουλειές» που τάχα βρίσκουν σε άνεργους είναι ευκαιριακή εξοντωτική δουλειά σε τσιφλικάδες και εργολάβους για όλα κι όλα 18 ευρώ μεροκάματο, δίχως ένσημο κι ασφάλιση, ακριβώς όπως ζητούν ΕΕ, τρόικα, ξένοι δανειστές και «επενδυτές». Μόνο πρωτόγονος αντικομμουνισμός τούς περισσεύει, μαζί με αβαντάρισμα ρωσικών και αμερικανικών πολυεθνικών προκειμένου να αρπάξουν τον ορυκτό πλούτο Ελλάδας και Κύπρου, συν πλάτες στην κυβέρνηση να διατηρήσει τα χαράτσια τύπου ΔΕΗ (απλά να εισπράττει με ...δόσεις), εξαθλίωση εντέλει των εργαζομένων προκειμένου να δουλεύουν ήλιο με φεγγάρι για ένα ξεροκόμματο, πρόσθετη υπηρεσία στη μεγαλοεργοδοσία από τα φασισταριά, απειλώντας ταυτόχρονα το λαό ότι θα του στείλουν τα τανκς...


ριζοσπαστης







Το κατασκεύασμα της «βίας στα ΑΕΙ»

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013 7:19 μμ




Η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής επέλεξε προχτές να συνεδριάσει με θέμα... «Βία στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα». Ενώ η Παιδεία έχει μπουκώσει από προβλήματα, ενώ εμφανίζονται στα σχολεία παιδιά πεινασμένα και εξαθλιωμένα, ενώ η έλλειψη φοιτητικής μέριμνας καταγράφτηκε με τον πλέον δραματικό τρόπο με το θάνατο των δυο σπουδαστών στη Λάρισα... αυτοί επέλεξαν να μιλήσουν για τη «βία στα ΑΕΙ». Ενώ η μεταφορά των μαθητών διακόπτεται και πάλι, ενώ λείπουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί, ενώ καταργούνται τα ειδικά σχολεία και διακόπτεται η εκπαίδευση των Ελλήνων μεταναστόπουλων στο εξωτερικό... Πολύ περισσότερο, τη στιγμή που στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ σε όλη τη χώρα ξεδιπλώνονται δυναμικές κινητοποιήσεις ενάντια στο σχέδιο «Αθηνά», που αναγκάζει χιλιάδες σπουδαστές να μετακομίσουν άρον άρον με κίνδυνο να μην μπορέσουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, ενώ σε πολλούς άλλους αλλάζει το αντικείμενο σπουδών... η επιλογή της συζήτησης για τη «βία» καθίσταται έως και προκλητική.
Το ΚΚΕ δε νομιμοποίησε αυτή τη συζήτηση με την παρουσία του. Ομως η συζήτηση, που τελικά έγινε με τους βουλευτές των άλλων κομμάτων, ήταν αποκαλυπτική και για τους λόγους που επιλέχτηκε αυτό το θέμα. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και Χρυσή Αυγή έμοιαζε να διαγωνίζονται για το ποιος είναι πιο βαθιά συντηρητικός. Διαγκωνίζονταν για το ποιος είναι μεγαλύτερος πολέμιος του ακαδημαϊκού ασύλου και αγωνιούσαν για το πώς (μετά την κατάργηση του ασύλου από το νόμο - πλαίσιο) θα γίνει εντονότερη η παρουσία των δυνάμεων καταστολής στα ιδρύματα. ΔΗΜΑΡ και Χρυσή Αυγή έγιναν πιο αποκαλυπτικοί, προσπαθώντας να ταυτίσουν τη «βία» με το κίνημα: Για «κόκκινη βία» μίλησε ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής και για πολιτικό τσαμπουκά ανάλογο του «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» μίλησε η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ!
Να λοιπόν πώς αποκαλύπτονται οι στόχοι πίσω από το κατασκεύασμα που λέγεται «βία στα ΑΕΙ»: Το φούσκωμα αυτής της συζήτησης τα τελευταία χρόνια έχει στόχο το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα. Και να γιατί: Το κύριο στοιχείο του νόμου - πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση είναι να προωθήσει την εντονότερη διασύνδεση των πανεπιστημίων με τις επιχειρήσεις και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Οι επιχειρήσεις θα μπουν για τα καλά μέσα στα ιδρύματα καθορίζοντας και παραγγέλνοντας αποφοίτους (άρα και περιεχόμενο σπουδών) και έρευνα. Τα ίδια τα ΑΕΙ θα λειτουργούν σαν επιχειρήσεις, ανταποδοτικά, πουλώντας υπηρεσίες κλπ. Είναι περισσότερο από φανερό ότι μέσα σε αυτά τα ιδρύματα δεν χωράει οργανωμένο φοιτητικό κίνημα, ούτε κίνημα πανεπιστημιακών (αφού αυτοί θα πρέπει να λειτουργούν ως μεσάζοντες με τις επιχειρήσεις), ούτε κίνημα εργαζομένων. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη εφαρμογή του νέου νόμου ως προς την κατάργηση του ασύλου ήταν η καταστολή με τα ΜΑΤ της απεργίας των εργολαβικών εργαζομένων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, η δεύτερη απειλή ήταν στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο ενάντια σε κινητοποίηση των διοικητικών υπαλλήλων (που τους επιβλήθηκαν διαθεσιμότητες) και η επόμενη ήταν η προσαγωγή δεκάδων φοιτητών στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο επειδή... ζητούσαν συνάντηση με τις πρυτανικές αρχές! Στο ΑΕΙ που θα λειτουργεί σαν επιχείρηση δε χωρούν διεκδικήσεις. Και για να επιβληθεί η επιβολή της καταστολής μέσα στα ιδρύματα, για να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση του κόσμου, το κατασκεύασμα της «βίας» που ταυτίζει μεμονωμένες προβοκατόρικες ενέργειες με το κίνημα, τους είναι βολικό...

Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ


ριζοσπαστης






Η «ανάπτυξη» της πολυεθνικής «Ελντοράντο»

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013 11:00 μμ


Η «ανάπτυξη»


Η υπόθεση του χρυσού στη Χαλκιδική και η δράση της πολυεθνικής «Ελντοράντο» είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές περιπτώσεις για τη διαβόητη καπιταλιστική ανάπτυξη και τη στάση που θα πρέπει οι εργαζόμενοι να έχουν απέναντι σε αυτή. Μια εταιρεία συμφώνησε με τους κυβερνώντες να ξεκινήσει διαδικασίες εξόρυξης χρυσού σε μια τεράστιας έκτασης περιοχή, που θα την ακολουθήσουν και άλλες στα όρια του Παγγαίου Ορους, όπως και στον Εβρο, το οποίο θα γεμίσει τρύπες και δηλητηριώδες κυάνιο, ενώ μόλις εξαντληθούν τα όποια αποθέματα και η γη θα έχει μετατραπεί σε κρανίου τόπο, η «Ελντοράντο» θα γίνει καπνός, με τα δεκάδες και εκατοντάδες δισ. κέρδη που θα έχει τσεπώσει κάνοντας μπίζνες με το ευγενές μέταλλο. Αυτό, για την πλουτοκρατία και τις πολιτικές δυνάμεις που την υπηρετούν, συνιστά ανάπτυξη. Ε, για τους εργαζόμενους αυτό μόνο δεν είναι ανάπτυξη, αλλά καταστροφή και πρέπει να την απορρίψουμε μετά βδελυγμίας.
Ετσι είναι ο καπιταλισμός. Μια εταιρεία βγάζει κέρδος, σπέρνοντας γύρω της ανεργία, μιζέρια και καταστροφή. Η καταστροφή του περιβάλλοντος στη Χαλκιδική, το διώξιμο των αγροτών από τη γη τους, η οποία θα πρέπει να γίνει παραμάγαζο των ορυχείων, η εξαφάνιση της πανίδας και της χλωρίδας εξαιτίας του τρόπου που εξορύσσουν το χρυσό οι πολυεθνικές, η ακύρωση της περιοχής ως τουριστικού προορισμού, η μετανάστευση ακόμα περισσότερων κατοίκων των γύρω χωριών, είναι το τίμημα αυτού του είδους ανάπτυξης. Της ανάπτυξης στο όνομα του επιχειρηματικού κέρδους, για το επιχειρηματικό κέρδος και μόνο όσο θα υπάρχει το κέρδος αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση τα πάντα μαραζώνουν γύρω από μια εταιρεία που λειτουργεί ως ρουφήχτρα ολόκληρης της περιοχής. Το ότι σε ένα τέτοιο φόντο προκύπτουν και μερικές δεκάδες θέσεις εργασίας, είναι ολοφάνερο ότι δεν ισοφαρίζει με τίποτα το μέγεθος της καταστροφής.
Οι τελάληδες του κέρδους και της επιχειρηματικότητας είναι οι τελευταίοι που μπορούν να μιλάνε για ανάπτυξη. Τα χαΐρια αυτού του είδους της ανάπτυξης, της καπιταλιστικής, ο λαός τα γεύεται μέσα από τις πολυεπίπεδες και επώδυνες επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Είχανε θέσει, υποτίθεται, τη χώρα σε τροχιά ανάπτυξης, στο διά ταύτα όμως εκείνοι άρπαξαν κάποιες εκατοντάδες δισεκατομμύρια, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά βρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης πτώχευσης. Ας το πάρουμε όλοι μας χαμπάρι: Δεν υπάρχει φιλολαϊκή ανάπτυξη με ξεκληρισμένους αγρότες και αγροτική παραγωγή παραδομένη στο κεφάλαιο, με ανεργία, με εργοστάσια κλειστά, με επιχειρηματίες χωμένους στην Υγεία και την Παιδεία, με τα μέσα παραγωγής να ανήκουν σε ιδιώτες και να ανεβοκατεβαίνουν οι διακόπτες με βάση το κέρδος που αυτοί επιδιώκουν.
Αλλου είδους ανάπτυξη χρειάζονται ο λαός και ο τόπος. Πρώτα και κύρια μια ανάπτυξη που βάσει σχεδίου θα παίρνει υπόψη και θα προτάσσει τις ανάγκες του λαού, που θα αναπτύσσει την αγροκτηνοτροφική παραγωγή, που θα εντάσσει τα κοινωνικοποιημένα ορυχεία και τον ορυκτό πλούτο στην υπηρεσία της κοινωνίας με απόλυτη προστασία του περιβάλλοντος και των δραστηριοτήτων στην εγγύτερη περιοχή, ανάπτυξη που θα αξιοποιεί το σύνολο των κοινωνικοποιημένων παραγωγικών δυνάμεων, πρώτα και κύρια το 100% των εργαζομένων, ανάπτυξη με ορθολογική κατανομή του συνόλου των πόρων και των εφεδρειών της κοινωνίας, ώστε κάθε οικονομική δραστηριότητα να είναι ενταγμένη στα πλαίσια των αναλογιών που θα καθορίζονται από την ικανοποίηση των αναγκών ολόκληρου του πληθυσμού.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Σελίδες