Απο τον συγγραφεα θεο του 19ου αιωνα οδηγουμαστε στην αυτοαναφορικοτητα και στην παντοδυναμια του κειμενου, και απο κει στην κυριαρχια του αναγνωστη κατα την ερμηνευτικη διαδικασια. Οι αποκλεισμοι αυτοι και οι αμφισβητησεις οδηγησαν, πολλες φορες, τη θεωρια της λογοτεχνιας σε μονοδιαστατες ερμηνευτικες προσεγγισεις, οι οποιες αγνοουσαν τις υλικες συνθηκες παραγωγης των λογοτεχνικων εργων. Το κενο αυτο ηρθε να καλυψει μια νεα θεωρητικη ταση, γνωστη ως πολιτισμικες σπουδες.


ολο το κειμενο